كه اگر آنان را باقى گذارى ، بندگانت را گمراه مىكنند و جز نسلى بدكار و ناسپاس زاد و ولد نمىكنند .
خداوند مهربان به مشكلات و مكاره نوح پس از دعا و استغاثهاش پايان داد و نفرينش را دربارهء قوم محقق ساخت و با فرستادن طوفان ، مولّدان بلا و مكاره را غرق كرد و نوح و مردم مؤمن را از بلا و همّ و غم نجات بخشيد . » « 1 »
ابراهيم و مكاره
آن بزرگ مرد الهى و وجود ملكوتى ، در ميان مردمى مىزيست كه دچار بتتراشى و بتپرستى بودند و فرهنگ طاغوت خطرناكى چون نمرود بر آنان حكومت داشت . او كه از ابتدا قلب و روح پاكش در مدار با عظمت توحيد مىگشت ، از برخورد با اعمال و اخلاق قوم زمان حتى نزديكانش رنج مىبرد .
او مىخواست مردم را از تحميلات هواى نفسى و حكومت نمروديان نجات دهد و دست قلب مردم را از بتپرستى كوتاه كند و به حبل الهى و دين توحيدى متصل نمايد . او از اين كه مردم دچار اغيار و نامحرمان و كاهنان و خرافاتيان بودند و بر اساس انديشههاى انحرافى زندگى مىكردند در عذاب سخت روحى بود .
او در يك روز معيّن كه تمام مردم شهر به مناسبتى به صحرا و دشت رفته بودند وارد بتكدهء شهر شد و پس از اين كه ديد بتها جواب او را نمىدهند ، با تبرى كه در دست داشت تمام خدايان قلّابى و معبودهاى باطل را درهم شكست و تبر را به گردن بت بزرگ گذاشت و سپس با خوشحالى از اين كه در راه حضرت حق به مجاهده برخاسته به خانهء خود روان شد .
او منتظر ماند تا ملّت جاهل و طاغوتى در برابر آن حادثه چه عكس العملى از
هامش
( 1 ) - تاريخ انبياء : 21 .