لذّات ناپايدار دنياييد ؟ من تا ياد دارم همواره از ايشان يارى و مددكارى ديدهام و از شما خذلان و شانه خالى كردن ، از ايشان پذيرفتن دعوت و از شما انكار و لجاجت ، علاوه به اين كه اين طائفه دين مرا به پا داشتهاند ، اگر من تركشان گويم و از من نزد خداى تعالى شكايت برده و با من به محاجّه برخيزند و بگويند كه تو زحمات و خير ما را كفران نموده و نيكىهاى ما را ناديده گرفتى ، من چه جوابى خواهم داشت ؟ به راستى شما مردمى نادانيد . »
وقتى اين گفتگوها در ميان نوح و قومش شدت يافت و زمينهء بحث و جدل توسعه پيدا كرد ، مردم از وى به ستوه آمده و سينهها تنگ شده گفتند :
« اى نوح ! تو با ما به جدال برخاستى و در جدالت زياد اصرار كردى و از حد گذراندى ، اگر واقعاً راست مىگويى كار را يكسره كن و آن عذابى كه ما را از آن بيم مىدهى حاضر ساز . »
نوح در جواب گفت : « شما خود نفهمى را از حد گذرانيده و حماقت را به منتها درجه رسانيدهايد ، آخر مگر اختيار عذاب خدا به دست من است كه يا آن را بياورم و يا از آمدنش جلوگيرم ؟ آيا من جز بشرى هستم كه خداوندم به من وحى مىفرستد ؟ اختيار عذاب به دست معبود شماست و معبود من و شما يكى است و من مأمور ابلاغ پيامهاى اويم و به ثواب او شما را بشارت و از عذابش بيمتان مىدهم ، اگر تا حال اين معنا را نفهميدهايد ؛ اكنون بدانيد كه بازگشت هر چيزى به سوى خداست ، اگر او بخواهد هدايتتان مىكند و اگر بخواهد آن عذابى كه از من مطالبهاش مىكنيد بر شما نازل خواهد ساخت و چنانچه صلاح بداند عذاب را تأخير انداخته و شما را مهلت مىدهد تا عقاب روز رستاخيزتان را بيفزايد و بدبختى و خواريتان را عميقتر سازد . » « 1 » خداوند انبياء عليهم السلام را براى اين كه رسالتش را به نحو اكمل برسانند ، صبر و
هامش
( 1 ) - هود ( 11 ) : 25 - 35 .