النّارَ . « 1 »
با انجام تعهّدات در هر سه مرحلهء دل و زبان و اندام ( عقيده و ابلاغ و عمل ) است كه مؤمنان وارد بهشت مىگردند ، و با كوتاهى در هر يك از اين سه زمينه است كه ساده گزينان به آتش جهنّم درافتند .
آيا مىتوان گفت ، صحابى اگر كوتاهى در يكى از اين سه زمينه داشته باشد از آيات عذاب مستثنى است ؟
تاريخ نشان مىدهد كه عدهاى از اصحاب بر اثر پيروى از هوا از جادهء صواب منحرف شدند و بر اثر كوتاهى آنان ضربههاى هولناكى به پيكر اسلام وارد آمد كه هنوز جبران نشده است ! روى اين حساب چگونه مىتوان آنان را مجتهد و مصيب ، داراى مقام عصمت و تقوا و از همه مهمتر مستثناى از آيات قرآن و معارف حقّهء الهيّه دانست ؟ !
امام صادق عليه السلام از رسول خدا صلى الله عليه و آله نقل كردند :
لَيْسَ الإيمانُ بِالتَّحَلّى وَلا بِالتَّمَنّى وَلكِنَّ الإيمانَ ما خَلُصَ فِى الْقَلبِ وَصَدَّقَهُ الأعْمالُ . « 2 »
ايمان امورى ظاهر بدون ارتباط با قلب و آرزوى نجات در كنار اعتقاد منهاى عمل نيست ، ايمان حقيقتى خالص در قلب است كه اعمال انسان آن حقيقت را تصديق كند .
ايمان حقيقى در كلام عارف مجذوب على شاه
عرفاى بزرگ شيعه در زمينهء ايمان حقيقى يعنى باور داشتن حق و انبيا و ملائكه
هامش
( 1 ) - الكافى : 2 / 33 - 37 ، حديث 1 ؛ وسائل الشيعة : 15 / 164 - 167 ، باب 2 ، حديث 20218 ، با كمى تلخيص .
( 2 ) - بحار الأنوار : 66 / 72 ، باب 30 ، حديث 26 ؛ تحف العقول : 370 ؛ معانى الاخبار : 187 ، حديث 3 .