الشيعه »
« بابُ الفُروضِ عَلَى الجوارح وَ وُجوبِ القيامِ بِها »
روايتى بسيار مهم و روشنگر از امام صادق عليه السلام نقل شده ، كه لازم است تمام مرد و زن مؤمن از متن آن روايت اطلاع پيدا كنند .
فشرده و خلاصهاى از آن روايت چنين است :
ابوعمرو زبيرى مىگويد : « به حضرت صادق عليه السلام اظهار كردم : دانشورا ، روشنم كن كه برترين عمل در پيشگاه خداوند چيست ؟ فرمود : آنچه خدا هيچ عملى را جز با تحقّق آن نمىپذيرد .
عرضه داشتم : آن چيست ؟
فرمود : پذيرش اللّه كه جز او إله و معبودى نيست .
عرضه داشتم : روشنم نمىكنيد كه اين پذيرش ، قول با عمل است يا قول تنهاست ؟
فرمود : اين پذيرش سرتاسر عمل است و قول گوشهاى از آن عمل .
گفتم : توضيح دهيد .
فرمود : اين پذيرش هر سه حوزهء قلب و زبان و اندام ( عقيده ، ابلاغ و عمل ) را فرا مىگيرد .
اما آنچه به عهدهء قلب و عقل است ، پس دريافت و شناخت و شكلگيرى و رضامندى و تسليم به اين است كه جز اللّه ، الهى نيست ، شريكى ندارد و او را همشأن و همسر و فرزندى نيست ( نفى ادّعاهاى تزويرگران تاريخ كه به نام شريك و همشأن و همسر و فرزند براى خدا ، تودههاى خلق محروم را افسون داشته ، حقوق انسانى آنان را تصاحب كرده و ايشان را به هر راه كه مىخواستند مىراندهاند ) و اين وظيفهاى است كه خدا بر دوش انديشه و بينش نهاده است .
و اما آنچه را زبان عهدهدار شده است ، پس اظهار و ابلاغ و اعلام دريافت عقل و دل است ، چه خداى متعال فرمان داده است كه :
تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى) — صفحة 89
مساهمون: شيخ حسين انصاريان
ص٨٩