دلهايشان را ملازم ترس از خدا كرد ، تا جايى كه آنانرا به شبزندهدارى واداشت ، و در گرماى روز موفق به روزه نمود .
در اين جا على عليه السلام تصريح مىكند كه تقوا چيزى است كه پرهيز از محرمات الهى و همچنين ترس از خدا از لوازم و آثار آن است .
فَإنَّ التَّقْوى فِى الْيَوْمِ الْحِرْزُ وَ الْجُنَّةُ ، و فى غَدٍ الطَّريقُ إلَى الْجَنَّةِ . « 1 »
همانا تقوا در امروز دنيا براى انسان به منزلهء يك حصار و به منزلهء يك سپر است ، و در فرداى آخرت راه به سوى بهشت است . « 2 » آرى ، بر اساس معارف اسلاميه به خصوص منابعى چون « قرآن مجيد » و « نهج البلاغه » و « صحيفهء سجّاديه » و كتب معتبر روايى ، آنچه بين انسان و بين نقمت ، حجاب و حايل است و آنچه آدمى را از خزى دنيا و عذاب آخرت كه همان نقمت است حفظ مىنمايد ، پس از ايمان به حق و آخرت ، عمل به دستورهاى الهى و به خصوص مراعات تقواست .
طريق تحصيل سعادت
عالم ربّانى ، حكيم صمدانى ، فقيه الهى ، ملا مهدى نراقى ، در اين كه انسان چگونه مىتواند از نقمت محفوظ بماند و خير دنيا و آخرت خود را تأمين كند مىفرمايد : « اين مسأله به چند چيز بستگى دارد :
از جمله ، انتخاب و اختيار همنشينى ملكوتى و مصاحبت با نيكان و معاشرت با كسانى كه داراى فضايل اخلاقىاند و فرا گرفتن نحوهء رفتار آنان با خالق و مخلوق ؛ و همچنين اجتناب از همنشينى با اشرار و بدكاران و صاحبان اخلاق زشت و ناپسند و
هامش
( 1 ) - نهج البلاغه : خطبهء 233 .
( 2 ) - سيرى در نهج البلاغه : 203 .