مقصور بر فرا گرفتن معارف الهى و پيروى از فضايل اخلاقى باشد به مرتبه و افق فرشتگان راه يافتهاى .
پس هر كه عاقل باشد ، و با خود دشمنى نكند بر او واجب است كه بيشتر همّت و كوشش خود را در تحصيل سعادت علمى و عملى و در زايل ساختن نقايص و كمبودهاى نفس خويش صرف كند ، و از امور شهوانى و لذّات جسمانى به اندازهء ضرورت اكتفا كند .
از غذا به آنچه مايهء اعتدال مزاج و حفظ حيات است بس كند و قصدش از آن لذّت جويى نباشد ، بلكه رفع نياز ضرورى و دفع الم باشد ، و وقت و عمر خويش را در به دست آوردنِ زيادتر تباه نكند ، و اگر از اين مقدار بيشتر خواهد ، بارى به قدرى باشد كه مقام و رتبهء انسانيش حفظ شود و موجب پستى و ذلّت نگردد . و از لباس به مقدار ضرورى و دفع گرما و سرما بهره گيرد و اگر از اين بيشتر خواهد به قدرى باشد كه به حقارت و خوارى نكشاند و موجب اتّهام سقوط از طرف اقران و همكاران نشود . و از آميزش به اندازهاى كه نوع حفظ شود و نسل باقى بماند بس كند و اگر بيش از اين خواهد از حدّ سنّت خارج نشود و از اين كه در مقتضيات شهوت و غضب فرو رود بپرهيزد ، زيرا چنين سقوطى مايهء شقاوت هميشگى و هلاك ابدى است .
خدا را خدا را ، اى برادران ! مواظب و مراقب جانها و نفوس خود باشيد و پيش از آن كه در درياى تباهى و مهلكه غرق شويد آنها را دريابيد ، و قبل از آن كه راهها بر شما بسته شود از خواب غفلت بيدار شويد و پيش از آن كه خوىها و ملكات مُهلك و عادات تباه كننده جايگير و استوار گردد به تحصيل سعادت پردازيد ، زيرا زايل كردن رذايل بعد از محكم و استوار شدن آنها در نهايت دشوارى است ، و مبارزه با حزب شيطان بعد از بزرگسالى كمتر مؤثّر است ، و غلبه بر نفس امّاره پس از سستى و ضعف پيرى بى اندازه مشكل است لكن به هر حال يأس و نااميدى از لطف و
تفسير و شرح صحيفه سجاديه (فارسى) — صفحة 273
مساهمون: شيخ حسين انصاريان
ص٢٧٣