وَلكِنْ رَأَتْهُ الْقُلُوبُ بِحَقائِقِ الْإيمانِ . « 1 »
امام صادق عليه السلام مىفرمايد : دانشمندى از بزرگان يهود خدمت حضرت اميرالمؤمنين عليه السلام عرض كرد : خدايت را به وقت عبادت ديدهاى ؟ فرمود : واى بر تو ! خدايى را كه نديدم عبادت نكردم . پرسيد : چگونه او را ديدى ؟ فرمود :
چه خيال كردى ؟ حضرت او با چشم سر ديده نمىشود ؛ اين قلب صاف و پاك است كه با قدرت حقايق ايمانيّه وجود مقدّس او را مشاهده مىكند .
به اين نكتهء ظريف نيز بايد توجّه داشت كه هر قلبى را در توجّه به حضرت او و درك حقايق ايمانى ، ظرفيّتى است كه برابر آن ظرفيّت ، قبول كنندهء نورِ جمال است ؛ چنانچه بيش از قدرت قلب طلب شود ، به آن طلب پاسخ ندهند كه پاسخ به طلبِ خارج از توان و قوّت قلب ، مساوى به باد رفتن هستى است ، چنان كه « تفسير الميزان » در آيهء 143 سورهء مباركه اعراف ، به اين معنا به طور صريح اشاره كرده است . « 2 »
موسى و مسئلهء رؤيت
وَلَمَّا جَاءَ مُوسَى لِمِيقَاتِنَا وَكَلَّمَهُ رَبُّهُ قَالَ رَبِّ أَرِنِي أَنْظُرْ إِلَيْكَ قَالَ لَنْ تَرَانِي وَلكِنِ انْظُرْ إِلَى الْجَبَلِ فَإِنِ اسْتَقَرَّ مَكَانَهُ فَسَوْفَ تَرَانِي فَلَمّا تَجَلّى رَبُّهُ لِلْجَبَلِ جَعَلَهُ دَكّاً وَخَرَّ مُوسى صَعِقاً فَلَمّا أَفَاقَ قَالَ سُبْحَانَكَ تُبْتُ إِلَيْكَ وَأَنَا أَوَّلُ الْمُؤْمِنِينَ » « 3 »
هامش
( 1 ) الكافى : 1 / 97 ، حديث 6 ؛ التوحيد ، شيخ صدوق : 109 ، حديث 6 .
( 2 ) ترجمهء تفسير الميزان : 8 / 329 .
( 3 ) اعراف ( 7 ) : 143 .