رَأَيْتَهُ ؟ قالَ : لَمْ تَرَهُ الْعُيُونُ بِمُشاهَدَةِ الْعِيانِ ، وَلكِنْ رَأَتْهُ الْقُلُوبُ بِحَقائِقِ الْإيمانِ ، لايُعرَفُ بِالْقِياسِ ، وَلايُدْرَكُ بِالْحَواسِّ ، ولا يُشَبَّهُ بِالنّاسِ ، مَوصُوْفٌ بِالْآياتِ ، مَعْرُوفٌ بِالْعَلاماتِ ، لايَجُورُ فِى حُكْمِهِ ذلِكَ اللّهُ لاإِلهَ إلّا هُوَ . قالَ : فَخَرَجَ الرَّجُلُ و هُوَ يَقولُ : اللّهُ أعْلَمُ حَيْثُ يَجْعَلُ رِسالَتَهُ . « 1 »
عبداللّه بن سنان از پدرش حكايت مىكند : به محضر مقدّس حضرت باقر عليه السلام مشرّف شدم ، مردى از خوارج بر آن جناب وارد شد و عرضه داشت : چه چيزى را عبادت مىكنى ؟ حضرت فرمود : خدا را ؛ گفت : او را ديدهاى ؟ امام پاسخ داد ؛ ديدههاى سر او را نمىبيند ؛ ديدار او از طريق قلب ميسّر است ، آن هم قلبى كه به واقعيّات و حقايق ايمانى آراسته باشد . وجود مقدّس او با قياس به موجودات و قدرت حواسّ و تشبيه جنابش به ناس شناخته نمىشود ؛ به آثار و نشانههاى وصف شده ؛ به علاماتى كه در پهنهء آفرينش است و به بساطى كه از آن تعبير به گردونهء خلقت مىكنند ، شناخته شده ؛ او در حكومتش جائر نيست ؛ آرى ، خدائى كه جز او خدائى وجود ندارد اوست .
خارجى در حالى كه از خانهء حضرت خارج مىشد ، زبانش به اين آيه گويا بود :
اللَّهُ أَعْلَمُ حَيْثُ يَجْعَلُ رِسالَتَهُ » « 2 »
خدا داناتر است كه مقام رسالت را در كجا قرار دهد .
عن أبى عَبْدِ اللّهِ عليه السلام قالَ : جاءَ حِبْرٌ إلى أميرِالْمُؤْمِنينَ عليه السلام فَقالَ : يا أميرَالْمُؤْمِنينَ ! هَلْ رَأَيْتَ رَبَّكَ حَينَ عَبَدْتَهُ ؟ فَقالَ : وَيْلَكَ ما كُنْتُ اعْبُدُ رَبّاً لَمْ أَرَهُ . قالَ : وَكَيْفُ رَأَيْتَهُ ؟ قالَ : وَيْلَكَ لاتُدْرِكُهُ الْعُيُونُ فى مُشاهَدَةِ الْابْصَارِ ،
هامش
( 1 ) - الكافى : 1 / 97 ، حديث 5 ؛ التوحيد ، شيخ صدوق : 108 ، حديث 5 .
( 2 ) - انعام ( 6 ) : 124 .