بانوى قهرمان از دژ خود ، روحيهء شهسواران را سخت زير تأثير قرار داد . فرزندانش با چشمانى پر از اشك اصرار داشتند كه مادرشان بايد آزاد شود و اين درخواستشان مورد تأييد شمارى از شهسواران نيز قرار گرفت . آنگاه كنت ريموند برخاست و همان سخنانى را كه در عكا ايراد كرده بود ، تكرار كرد . او با كمال يأس و نوميدى آن سخنان را مورد تأكيد قرار داد و رها كردن وضعيت مستحكم كنونى را نشان كمال نادانى دانست و حركت به سوى تپههاى خشك در گرماى سوزان ماه تموز - ژوئيه - را مخاطرهآميز خواند . سخنان وى شنوندگان را قانع كرد و پس از گرفتن تصميم نهايى مبنى بر ماندن در صفوريه مجلس در نيمه شب پراكنده شد . پس از بازگشت نجيبزادگان به چادرهايشان پيشواى پاسبانان معبد خود را عقب كشيد و به چادر پادشاه آمد و گفت : « سرور من ! آيا مىخواهى به يك خائن اعتماد كنى ؟ اين مايه شرمسارى است كه شهرى را كه بيش از شش فرسخ با اردوگاه فاصله ندارد به دست دشمن رها كنى ، ژرار اعلام كرد كه پاسبانان معبد حاضرند دست از فرقهء خويش بدارند ولى فرصتى را كه براى گرفتن انتقام از مسلمانان به دست آوردهاند از دست ندهند . اما گى ، پادشاه قدس ، كه صادقانه تحت تأثير كلام ريموند قرار گرفته بود به ترديد افتاد و به ژرار فرصت داد تا بار ديگر او را برانگيزد . آنگاه مناديان در سرتاسر لشكر ندا دادند كه لشكر سحرگاهان به عزم طبريه حركت خواهد كرد .
بهترين راه صفوريه به طبريه اندكى در جهت شمال شرقى از ميان بلنديهاى الجليل مىگذشت ؛ و آنگاه در فاصله يك ميلى شمال شهر طبريه به سوى درياچهء طبريه سرازير مىشد .
راه ديگر به سوى پل واقع در صنبره ، مىرفت و در آنجا يك شاخه از آن در امتداد درياچه به سوى شمال مىپيچيد . اردوگاه صلاحالدين در كَفَرسبت ، در سوى ديگر راه صنبره واقع بود ؛ و او آن راه را پس از عبور از رودخانه پيموده بود . بعيد نيست كه جاسوسان صلاحالدين با فعاليت در اردوگاه صليبيها به وى اطلاع داده باشند كه پادشاه گى راه صفوريه را در امتداد راه شمالى در پيش گرفته است . اين بود كه صلاحالدين سپاه خود را حدود پنج ميل در ميان تپهها جا به جا كرد تا به حطين كه در آنجا راه به سوى درياچه سرازير مىشد رسيد .
حطين روستايى بود با چراگاههاى پهناور و آب فراوان . قسمت بيشتر سربازان از طبريه به صلاحالدين پيوستند و تنها شمارى اندك از آنها براى ادامهء محاصرهء قلعه باقى ماندند .
لشكر صليبيها بامداد روز جمعه 3 ژوئيه 1187 م در يك هواى گرم و آرام باغهاى سبز
روزهاى سرنوشت ساز در جنگهاى صليبى (فارسى) — صفحة 87
مساهمون: عبدالحسين بينش
ص٨٧