پس از آنكه خبر شكست ارتش عثمانى به فرماندهى رسيد درصدد انتقام برآمد و نيروهايش را در سال 1687 م بر ضد نيروهاى متحد در موهاگ « موهاكس » « 1 » مجارستان وارد ميدان كرد . اما اين بار نيز نيروهاى عثمانى شكستى سخت‌تر از پيش خوردند . در پى آن انقلابى بروز كرد كه دامنه‌اش تا پايتخت ( استانبول ) كشيده شد . در كنگرهء علما كه در 8 تشرين دوم ( نوامبر ) در اياصوفيه تشكيل گرديد تصميم به خلع سلطان محمد چهارم گرفته شد و به توصيهء مصطفى پسر احمد كوپرلى ، نايب صدر اعظم ، برادرش سليمان دوم به جاى او تعيين گرديد . در تابستان سال بعد نيروهاى امپراتورى به بلگراد حمله كردند و در تهاجم 6 سپتامبر 1688 م آن را به تصرف درآوردند . دربار امپراتورى از مدتها پيش در صدد تهيه طرحهاى اخراج عثمانيها از سر تاسر اروپا برآمده بود . اما عثمانيها موفق شده بودند بار ديگر نيروهايشان را در نوامبر 1689 م گرد آورند ؛ و اين هنگامى بود كه پس از شكست سخت نيروهاى عثمانى در نيچ « 2 » رياست حكومت به صدر اعظم جديد يعنى مصطفى پسر احمد كوپريلى رسيد . صدر اعظم مصطفى نيروها را تجديد سازمان كرد و بخت با او يار بود كه توانست در 8 تشرين اول ( اكتبر ) 1690 م بلگراد را بازپس گيرد .