ب . محاصره وين
بزرگان مجار ( و در رأس آنها كنت تكُلى ) به محمد چهارم پيشنهاد دادند كه آنچه از مجارستان كه در تصرف اتريش باقى مانده آزاد سازد و آنان در مقابل ، سالانه جزيه بپردازند .
ارتش عثمانى كه پيش از نهايى شدن درگيرى در كريت و جبهه روسيه توان تحرك در غرب را نداشت ، به محض امكان تحقق استقرار در دو جبهه ، سلطان ارتشى را بسيج كرد و از بلگراد به جنگ امپراتور رفت ( مه 1683 م ) . ارتش امپراتورى اتريش كه به رسيدن كمكهاى جديد چشم دوخته بود . تنها به گذراندن وقت در « وين » بسنده كرد . از آن سو نيروهاى ارتش عثمانى ارتش مجارها را تعقيب كرد و به وين رسيد . حلقهء محاصره شهر در روز 17 ژوئيه به فرماندهى صدراعظم عمر مصطفى تكميل شد و وين در معرض چنان تهديد دشوارى قرار گرفت كه نزديك بود تن به تسليم بدهد .
جنگهاى پراكندهاى صورت گرفت كه به پيروزى منتهى نگشت . در همين دوران دشوار ارتش بزرگى از آلمان همراه يگانهايى از لهستان وارد ميدان گرديد . تهديدهاى پادشاه فرانسه ، لويى چهاردهم ، مبنى بر توقف ارتش آلمان و همپيمانانش سودى نبخشيد و اين ارتش پيشروى خود را تا كاهلنبرگ ادامه داد و در آنجا سپاه عثمانى را به سختى درهم شكست ( 12 سپتامبر ) .
عمر مصطفى كه ادامهء محاصرهء وين و مقابله با ارتشهاى متحد را در توان خويش نمىديد ، ناگزير از محاصرهء وين دست كشيد . به اين ترتيب ارتش اتريش از خطر رهيد ، اما طرفين يعنى تركها از يك سو و آلمانيها و اتريشها از سوى ديگر موفق به تغيير سرنوشت جنگ نشدند . ارتش عثمانى پس از تحمل خسارتهاى فراوان براى تجديد سازمان خود نياز به زمان طولانى داشت . در همين حال ميان آلمان و پادشاه مجارستان ، سوبيسكى ، بر سر خواستههاى وى اختلاف بروز كرد . براى رفع هر چه سريعتر اختلاف پاپ وارد عمل گرديد و موفق شد طرحى را براى جدايى كامل مجارستان از تركان عثمانى تنظيم كند . ونيز نيز به پيمانى كه 5 مارس 1684 م بسته شد پيوست .
نيروهاى متحد توانستند كه در پى اين شكست ، نيروهاى عثمانى را در سرزمين مجارستان شكست دهند . پس از آن نيروهاى امپراتورى آلمان در 1686 م در مقابل دروازههاى بوده