روزهاى سرنوشت ساز در جنگهاى صليبى (فارسى) — صفحة 231

چون ماه سپتامبر فرا رسيد پادشاه لهستان « ميكال » با سلطان عثمانى محمد چهارم پيمان صلحى امضا كرد كه به موجب آن ميخال از بودوليا و اوكراين عقب‌نشينى كرد . اين در حالى بود كه لهستان پيش از آن در يك محاصرهء كوتاه مدت دژ قامنج را در مرز از دست داده بود . اما مارشال سوبيسكى « 1 » اين معاهده را در سال بعد نقض كرد و در 11 تشرين دوم ( نوامبر ) در چوزيم « 2 » به پيروزى رسيد . اندكى پس از آن ميكال از دنيا رفت و سوبيسكى با عنوان « حناى سوم » بر تخت لهستان نشست . اما او در حمله‌هاى آتى به هيچ پيروزى دست نيافت . وى پس از آنكه در سال 1676 م با تكيه بر پيروزى قبلى خود در لوويج « 3 » در صدد عبور از دنيستر برآمد ، نيروى ده هزار نفرى او در « زوراونو » « 4 » به محاصره درآمدند ؛ و او ناگزير پيمان صلحى را امضا كرد كه به موجب آن بار ديگر از بخش اعظم بودوليا و اوكرانيا عقب‌نشينى كرد . امپراتور عثمانى صلح با لهستان را پذيرفت و به دليل اختلافاتى كه در اين دوره ميان روسيه و باب عالى بروز كرد درصدد كسب پيروزى برنيامد . اين اختلاف اندكى بعد تبديل به تهديد گرديد . علت آن ادامه يافتن پشتيبانى عثمانى از قفقازيها بود كه ساليانى دراز در اكراين بر ضد روسيه مىجنگيدند . سرانجام كار به جنگ ميان عثمانى و روسيه انجاميد و طرفين در جنگهاى خونبار زيانهاى بسيارى متحمل شدند ، تا آنكه به موجب پيمان صلح 1681 م روسيه بر كِيِف و نواحى پيرامون آن چيره گشت . به دنبال آن مدنيت « كِيف » شكل گرفت كه فرماندهى جنگ بر ضد عثمانى و بازپس‌گيرى متصرفاتش را عهده‌دار بود .