پناهگاهها و دژها در اختيار حاكم رُم ( پاپ ) نهاده شود ، به شرايط صلح پايبند خواهد ماند و براى تضمين پيماننامهها طبق آيين مسيحيت سوگند ياد خواهد كرد . مردم در اين باره گفت و گو كردند و يادآور شدند كه سران سپاه مسلمانان هنگام گفت و گوى بر سر اين موضوع اموال فراوانى از مسيحيان دريافت داشتهاند . سپس طبق شرايطى ميان طرفين پيمان صلح به امضا رسيد .
متن پيماننامه براى ساكنان غرناطه خوانده شد . آنان نيز پذيرفتند و موافقت كردند . بيعت را براى حاكم قشتاله نوشتند و او نيز پذيرفت ؛ و سلطان غرناطه كاخ « الحمرا » را ترك گفت .
6 . پيمان صلح
فرديناند بر الحمرا چيره گرديد و حدود پانصد تن از اعيان را از بيم خيانت به گروگان نگاه داشت . صلح 67 شرط داشت ؛ كه از جمله اينها بود : كوچك و بزرگ در جان و مال و ناموس درامانند ؛ مردم در خانه و كاشانه و محل و كشت و زرعشان باقى مىمانند ؛ آنان طبق شريعت خودشان عمل مىكنند و جز بر طبق شريعتشان كسى حق قضاوت بر آنها را ندارد . مساجد و اوقاف به همان شكل باقى مىماند . مسيحى حق ورود به خانهء مسلمان و غصب چيزى را ندارد . كار مسلمان تنها به مسلمان واگذار مىشود . . . اسيران حاضر در غرناطه اهل هر كجا هستند آزاد مىشوند ؛ به ويژه كسانى كه از آنها نام برده مىشود . هر اسير مسلمانى كه بگريزد و وارد غرناطه گردد مالك او بر او و يا ديگرى حقى ندارد و سلطان بهايش را به مالك مىپردازد . هر كس بخواهد به مغرب برود آزاد است ؛ و در مدت تعيين شده با كشتيهاى سلطان تنها به ازاى پرداخت كرايه حق عبور دارند . اما پس از مدت مقرر بايد ده يك مال خود را نيز با كرايه بپردازند . هيچ كس به گناه ديگرى گرفته نمىشود . از گرويدن مسلمانان به مسيحيان و دينشان نبايد جلوگيرى شود . اگر مسلمانى مسيحى گردد ، مدتى صبر مىشود تا وضعيت او روشن گردد . آنگاه دو داور يكى مسلمان و ديگرى مسيحى تعيين مىگردد ، اگر از بازگشت به اسلام خوددارى ورزيد به خواست خود ادامه مىدهد . كسى كه مسيحىاى را در دوران جنگ كشته باشد كيفر نمىگردد . آنچه در دوران جنگ از مسيحيان به غنيمت رفته از كسى پس گرفته نمىشود . مسلمان موظف نيست سربازان مسيحى را پذيرايى كند و نمىتوان او را به جايى كوچاند ، جز خسارتهاى معمول نبايد از آنان گرفته شود . آنان از همهء مظالم و زيانهاى