روزهاى سرنوشت ساز در جنگهاى صليبى (فارسى) — صفحة 179

آنان گرديد و ناوگانها و مردان جنگى را بسيج كرد . چون نصارا اين را ديدند در طليطله اجتماع كردند ؛ و درصدد تضعيف شهرهاى مسلمانان برآمدند . براى اين منظور به طور كامل آماده شدند و باروبنه و منجنيقها و ابزار محاصره و آذوقه با كشتى آماده شد و دشمن به غرناطه رسيد ؛ و زمين از آنان پر گرديد . آنگاه سلطان نزد پير جنگجويان ( شيخ عالم ابوسعيد عثمان بن ابوالعلاى مرينى ) فرستاد تا با كمك شجاعان مسلمان به مقابلهء آنان برود . او در روز پنجشنبه مطابق 20 ربيع الاول سال 719 ه / 1319 م به جنگ آنان شتافت . شب يك‌شنبه دسته‌هايى از دشمن دهكده‌اى را از مسلمانان مورد حمله قرار داد . گروهى از سواركاران تيرانداز اندلس رفتند و راه را بر آنان بستند . اين دسته از سپاه دشمن در مقابل مسلمانان پا به فرار نهادند و به سوى پادشاهشان رفتند و مسلمانان تا بامداد آنان را تعقيب و نابود كردند . اين نخستين پيروزى بود . روز يك‌شنبه شيخ ابوسعيد همراه پنج هزار تن از دلاوران مشهور اسلامى آهنگ جنگ با دشمن كرد . فرنگيها از اينكه چنين گروه اندكى اقدام به جنگ با آنان كرده به شگفت آمدند . پس سوار گشتند و جملگى به آنان حمله‌ور شدند . اما به سختى شكست خوردند و طعمه شمشير گشتند . مسلمانان آنان را تعقيب كردند و مدت سه روز گروهى را كشتند و گروهى را به اسارت درآوردند . مردم غرناطه براى گردآورى اموال و گرفتن اسيران بيرون آمدند و اموال بسيارى به چنگ آوردند . از آن جمله - به قولى - 43 قنطار « 1 » طلا و 140 قنطار نقره و هفت هزار اسير بود . از جملهء اسيران دون پدرو و زن و فرزندش بودند . وى شهر طريف و كوه فتح را كه فرنگيها پيش از آن اشغال كرده بودند به علاوهء 18 دژ سربها داد تا خود را آزاد كند . مسلمانان اين مقدار را نپذيرفتند و شمار كشتگان در اين نبرد از پنجاه هزار تن فراتر رفت . گفته مىشود كه درون دره نيز به دليل نا آشنا بودن با راه ، همين شمار كشته شدند . شمار كسانى كه در كوهها و دره‌ها به هلاكت رسيدند بىاندازه بود . پادشاهان بيست و پنج‌گانه همه كشته شدند و فروش اسيران ، اموال غارت شده و چهارپايان شش ماه طول كشيد . مژدهء اين پيروزى بزرگ به ديگر سرزمينهاى اسلامى نيز رسيد . شگفت اينكه از مسلمانان و جنگجويان جز سيزده سواركار كشته نشدند - با علم به اينكه مجموعهء نيروهاى اسلامى از