علاوه بر آياتى كه براى اثبات امامت طرح مىشود و شامل امامت و رهبرى دينى در دوردان غيبت هم مىشود ، در كتب فقهى و روايى براى اثبات ولايت فقيه روايات زيادى نقل شده است . در اين قسمت نيز تنها به ذكر يك حديث بسنده مىكنيم . از جمله رواياتى كه وظيفه شيعه را در زمان غيبت روشن ساخته است ، روايت منقول از حضرت ولى عصر ( عج ) مشهور به « توقيع » است كه آن حضرت در پاسخ اسحاق بن يعقوب ، فرمود : « وَ امَّا الْحَوادِثُ الْواقِعَةُ فَارْجِعُوا فيها الى رُواةِ حَديثِنا فَانَّهُمْ حُجَّتى عَلَيْكُمْ وَ انَا حُجَّةُ اللَّهِ عَلَيْهِمْ . » « 1 » و اما در رويدادهاى پديد آمده ، بايد به راويان حديث ما رجوع كنيد ، آنان حجت من بر شمايند و من حجت خدا بر آنها هستم . منظور از « حوادث واقعه » ، مطلق پيشامدهاى سياسى ، اجتماعى و حكومتى براى مسلمانان در عصر غيبت است نه خصوص مسائل شرعى و حلال و حرام ؛ به چند دليل : الف - امام ( ع ) ، مردم را در اصل حوادث به فقها ارجاع داده ، نه در حكم حوادث ؛ يعنى امام نفرموده مردم دربارهء احكام مربوط به حوادث به فقها مراجعه كنند تا بگويند فقها در صرف بيان حلال و حرام خدا و صدور فتوا حجت و نمايندهء امام زمانند ، نه در امور سياسى و اجتماعى ، بلكه فرموده در نفس حوادث و رويدادها به فقها ، مراجعه كنند . ب - از جمله « فَانَّهُمْ حُجَّتى عَلَيْكُمْ » استفاده مىشود كه فقها در مورد كارهايى كه از شئون امامت و رهبرى جامعه مىباشد از طرف امام زمان ( عج ) منصوبند و اگر فقها را تنها براى بيان احكام الهى تعيين و نصب مىكرد ، مناسب بود كه بگويد : « فَانَّهُمْ حُجَجُ اللَّهِ » ؛