درس ششم : رهبرى دينى
ولايت فقيه بهترين گزينه براى رهبرى دينى
رهبرى حكومت اسلامى در زمان پيامبر ( ص ) و امام معصوم ( ع ) ، برعهده خود پيامبر و امام معصوم است و در آن هيچگونه ترديدى نيست . سؤال اين است كه در دوران غيبت كه نه پيامبر ( ص ) حضور دارد و نه امام معصوم چه كسى شايسته رهبرى در حكومت دينى است ؟
در پاسخ بايد گفت : از آنجا كه در زمان غيبت ، دسترسى به امام معصوم ( ع ) امكانپذير نيست و از طرفى ، تشكيل حكومت دينى هم ضرورى است ، بايد فردى لايقِ ولايت و حكومت ، متصدى امر حكومت دينى شود . اما اين كه چه كسى اين شايستگى را دارد ، چهار گزينه پيش روى ما قرار مىگيرد : 1 - ولايت غير فقيه غير عادل 2 - ولايتِ فقيه غير عادل 3 - ولايت غير فقيه عادل 4 - ولايت فقيه عادل .
گزينه اول و دوم به حكم عقل مردود و قابل گزينش نيست و ترديدى هم در آن راه ندارد . دربارهء گزينه سوم و چهارم ، بايد گفت چون سخن در تشكيل حكومت دينى جهت « پياده كردن احكام دين » است ، روشن است كسى كه زمام امور سياسى و رهبرى حكومت دينى را به عهده مىگيرد بايد با احكام اسلامى به طور كامل آشنا باشد و شيوه ادارهء حكومت دينى را هم بداند و در عين حال از عدالت و تقواى لازم نيز برخوردار باشد .
بنابراين ، فقيهى كه به احكام اسلامى و اوضاع سياسى - اجتماعى زمان خودآگاه بوده و از تقوا ، عدالت ، تدبير ، مديريت و كمالات لازم ديگر برخوردار باشد ، براى رهبرى در