قارون ، چهرهء مترف و زَرمدارى كه شريان اقتصادى جامعه را به دست گرفته و براى دوام استثمار توده ، دست در دست جبّار و كارگزار نهاده و بدين گونه مثلث شوم « زور و تزوير و زر » سه پايهء خيمهء طاغوت و استكبار گرديده‌اند و موسى ( ع ) براى مبارزه با اين سه چهرهء طاغوت مبعوث مىشود : « إِلَى فِرْعَوْنَ وَهَامَانَ وَقَارُونَ فَقَالُوا سَاحِرٌ كَذَّابٌ » « 1 » ( غافر : آيهء 24 ) به يقين موسى را با آيات خود و حجّتى آشكار به سوى فرعون و هامان و قارون فرستاديم اما آنان گفتند : افسونگرى شيّاد است .

پيامبران براى پروراندن درخت طيّب توحيد در زمينهء وجود انسان‌ها و ريشه‌كن كردن بوتهء پليد شرك از آن مبعوث شده‌اند و در اين راستا ، استكبار و طاغوت‌ستيزى بارزترين وجه سيرهء آنان است . كفر به طاغوت و ايمان به خدا در جنب يكديگر ، نمود بارز چنگ زدن به ريسمان مستحكم و ناگسستنى خداوندى است « 2 » و از همين رو است كه اولين دعوت همهء پيامبران ، فراخوانى به عبادت خداوند و دورى گزيدن از طاغوت‌ها است : « وَ لَقَدْ بَعَثْنَا فِي كُلِّ أُمَّةٍ رَسُولًا أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ وَاجْتَنِبُوا الطَّاغُوتَ . . . » ( نحل : آيهء 36 ) در ميان هر امتى فرستاده‌اى برانگيختيم تا [ بگويد : ] خدا را بپرستيد و از طاغوت بپرهيزيد . پيامبران ، خود اولين پرچمدار مبارزه با طاغوت‌ها بوده‌اند ؛ زيرا طاغوت‌ها با به بردگى گرفتن انسان‌ها « 3 » ، غارت و چپاول حقوق عمومى ، به استضعاف كشيدن آزادگان ، قلع و قمع مبارزان ، ايجاد تفرقه و تشتّت و حاكميت بخشيدن به جهل و خرافه ، زمينه‌هاى رشد اعتقادات ، اخلاق الهى و عمل صالح را از بين برده انسان‌ها را به سوى قهقرا سوق مىدهند .