اظهار داشتند : ما بدين جهت با تو بيعت كرديم كه در كار خلافت با تو شريك باشيم . « 1 » ولى امام عليه السلام با در خواست آنان موافقت نكرد . آن دو ، سرانجام به بهانه عمره ، مدينه را به عزم مكّه ترك كردند و در آنجا با همكارى عايشه و پيوستن حكمرانانِ بر كنار شدهء عثمان كه به مكه روى آورده بودند هسته مركزى « ناكثين » تشكيل شد . آنان با استفاده از ثروت امويان و تحت پوشش خونخواهى عثمان و با رهبرى عايشه ارتشى تشكيل داده و به‌سوى بصره رهسپار شدند . و به مدافعان بصره حمله بردند و پس از برخوردهاى شديد بين طرفين و كشته و مجروح شدن عده زيادى و دستگيرى عثمان بن حُنيف ، استاندار بصره شهر به تصرف آنان درآمد . امام عليه السلام پيش از رويارويى با پيمان شكنان از راه‌هاى مختلف نهايت كوشش خود را در حفظ صلح و جلوگيرى از خونريزى به‌كار برد ، ولى به آن دست نيافت ، زيرا شورشيان تصميم به جنگ داشتند . على عليه السلام به ناچار با آنان درگير شد و پس از نبرد شديدى ، اين غائله با پيروزى امام عليه السلام و شكست سخت « ناكثين » پايان پذيرفت ، عده زيادى كشته شدند و بقيه به نقاط مختلف گريختند . اين جنگ در تاريخ به نام جنگ « جَمَل » معروف است .