بود كه در دوران خلافت عثمان دراختيار عدهاى خاص قرار گرفته بود . امير مؤمنان عليه السلام ، اموال و تيولهايى « 1 » را كه عثمان به عمّال و خويشاوندان خود بخشيده بود به بيتالمال بازگرداند . « 2 » پس از آن ، مردم را در تقسيم اموال به سياست خود آگاه ساخت و فرمود : مردم ! من نيز فردى از شما هستم و در سود و زيان با شما شريكم . من شما را به سوى روش پيامبر صلى الله عليه و آله رهبرى خواهم نمود و دستورهاى او را در ميان شما اجرا مىكنم . آگاه باشيد هر قطعه زمين و تيولى كه عثمان آن را به ديگرى داده است و هر مالى كه از مال خدا عطا كرده بايد به بيتالمال بازگردانده شود . همانا هيچ چيز حق را از بين نمىبرد ، سوگند به خدا اگر چه ببينم اين مال جهيزيه زنى قرار گرفته باشد و يا با آن كنيزى خريده شده باشد همه را بازمىگردانم ، همانا در عدل گشايشى هست و كسى كه عدالت بر او تنگ باشد ، ستم بر او تنگتر است . « 3 »
3 - عرصهء ادارى
امام عليه السلام سياست ادارى خود را در دو زمينه عملى ساخت : الف - عزل و بركنارى واليان ناصالح . امام عليه السلام در اين زمينه مىفرمايد : من از اين اندوهناكم كه سفيهان و بدكاران اين امت ، زمام كار را به دست گيرند ، درنتيجه مال خدا را در ميان خود دست به دست بگردانند و بندگان خدا را به بردگى خود بكشانند ، با صالحان نبرد كنند و فاسقان را همدست خويش قرار دهند . در اين گروه ، برخى هستند كه شراب نوشيده و حد بر او جارى شده است و بعضى از آنان اسلام را نپذيرفتند تا براى آنان عطائى تعيين گرديد . . . . « 4 » ب - تعيين زمامداران صالح و شايسته و اعزام آنان به شهرها . عثمان بن حنيف را