از سوى ديگر ، مأمون « محمود بن عبدالكريم » را مسؤول خراج كرد . وى ، فوق توان اقتصادى مردم از آنان ماليات گرفت ، ارزاق عمومى را كاست ، خواص را منكوب كرد و آنان را گروه‌گروه پراكنده ساخت . او براى خوش‌خدمتى به ارباب خود مردمى را كه قدرت پرداخت ماليات نداشتند ، تحت فشار و شكنجه قرار داد ؛ بگونه‌اى كه گروهى از پرداخت ماليات سر باز زدند و گروهى ديگر در خراسان با « طاهر بن حسين » درافتادند . « 1 » فقر وقحطى سال 201 هجرى كه گريبانگير مردم خراسان ، رى و اصفهان شد و بر اثر آن بسيارى از مردم جان خود را از دست دادند ، دليلى آشكار بر بدرفتارى مأمون و ديگر گردانندگان دستگاه خلافت نسبت به مردم اين سامان است . « 2 » سياست ظالمانهء مأمون نسبت به ايرانيان و برملا شدن چهره نفاق و خودكامهء او سبب شد كه آنان از پشتيبانى وى روى برتابند و به علويان متمايل گردند . « 3 »