امام ( ع ) توسط « حَرْبِ بن عبداللّه ازْدى » « 2 » نامه‌اى هشدار دهنده براى معاويه فرستاد . در قسمتهايى از آن آمده است : امروز جاى دارد هركسى از دست اندازى تو به منصبى كه شايستگى آن را ندارى ، تعجب كند ؛ زيرا نه فضيلتى در دين دارى و نه اثر نيك و پسنديده‌اى در اسلام . و ( بالاترآنكه ) تو فرزند حزبى از احزاب ( مخاصم ) وزادهء دشمن‌ترين افراد قريش با رسول خدا و قرآن هستى . خداوند شرّت را كفايت خواهدكرد و به زودى بر او وارد شده ، خواهى ديد كه سرانجام كار از كيست . پيگيرى در راه باطل را فروگذار و همچون ديگر مردم با من بيعت كن ؛ زيرا مىدانى كه من به امر خلافت از تو شايسته‌ترم . از خدا بترس و طغيان و سركشى را فروگذار و خون مسلمانان را مريز ! . . . و اگر جز به ادامه گمراهى و ستيزه‌گرى ، تن درندهى ، با مسلمانان به سراغت آمده ، محاكمه‌ات خواهم كرد . « 3 »