اميرمؤمنان ( ع ) پس از شكست مذاكرات حكمين ، براى حمله به شام تجهيز كرده بود . « 1 » گمان مىرود بخشى از اين سپاه را همان عدّهء مقرّر ساليانه از نظاميان رسمى كوفه تشكيل مىدادند . پيش از آن ، اطّلاعى از وضعيّت اين نيروها در دست نيست . تنها اين اندازه مشخّص است كه رقم لشكر پيشگام امام حسن ( ع ) تحت فرماندهى « عبيداللّه‌بن‌عبّاس » دوازده هزار نفر بوده است . « 2 » به نظر مىرسد اينان ، بازماندگان همان لشكر فراهم آورده اميرمؤمنان ( ع ) بودند كه دعوت امام حسن ( ع ) را پاسخ گفتند و بقيّه سرپيچى كردند . از برخى منابع ديگر بر مىآيد كه علاوه بر دوازده هزار نفر مقدّمه لشكر ، كوفه چهار هزار سرباز ديگر روانهء جنگ كرده است . « 3 » اگر بر اين تعداد ، گروههاى متفرّقى را كه در ظرف اقامت سه روزهء امام ( ع ) در « دَيْرِ عبدالرحمن » به وى پيوسته‌اند بيفزاييم ، سپاه امام ( ع ) حدود بيست هزار نفر مىشود . « 4 »