مردم ، حتّى موجودات ديگر از جنّ وپريان ونيز وحوش وپرندگان را به تسلّط خويش در آورده ، وبه اذن الهى بر آنها هم فرمان مىراند .
از اقدامات تاريخي ومهّم حضرت سليمان ( ع ) اين بود كه بناى معبد بيت المقدس را كه شالودهاش توسط پدر بزرگوارش حضرت داوود ( ع ) پايه ريزى شده بود به پايان برد ؛ زيرا آن حضرت از ثروت فراوانى كه از راه كشور گشايى وتجارت به دست آورده بود بناى « هيكل » يا همان معبد أورشليم وبيت المقدس را كه بعدها به نام أو ثبت گرديد وبه « معبد سليمان » شهرت يافت ، توسط معماران ، مهندسان وهنرمندان فنيقى ، آشورى ومصرى به طرز با شكوه ومجللى ساخت ، ودر كنار آن مذبح ( قربانگاه ) وزائر سراهايى نيز بنا كرد . سليمان ( ع ) دستور داد تا صندوق عهد « ألواح تورات » را در آن معبد ودر داخل حرمي كه به همين منظور درست كرده بودند قرار دهند ؛ وكسى جز كاهن بزرگ حقّ ورود به داخل حرم را نداشت كه أو نيز سالى يك بار مىتوانست داخل شود . اين معبد پس از چند قرن به دست بُخْتنَّصّر ، وپس از أو توسط روميان به كلّى ويران گرديد ، وتنها ديوار خرابهاى از آن باقي ماند ، كه نزد يهوديان به نام « ديوارندبه » شهرت دارد واز احترام وتقدّس خاصي برخوردار است . به اين سبب به « ديوار ندبه » شهرت يافته است ؛ چون كه همه سأله يهوديان به پاى اين ديوار خرابه مىآمدند وگريه وندبه كرده ومىكنند .
حضرت سليمان ( ع ) نيز پس از سپرى كردن دوران با شكوه حكومت خويش ، سرانجام به ديار باقي شتافت .
اسارت قوم يهود
دولت مقتدر سليمانى پس از حضرت سليمان ( ع ) در اثر تفرقه مذهبي ودرگيرىهاى داخلي رو به ضعف وزبونى نهاد وتجزيه شد . اين مسايل موجب گشت تا شاهان بابل به سرزمينشان چشم طمع بدوزند ، ودر نتيجة يكى از شاهان قلدر وسفاك بابل به نام « نبوكد نَصَّر » يا « بختَّنصَّر » حدود قرن ششم پيش از ميلاد ( 597 ق . م ) به سرزمين « أورشليم » يورش آورد وپس از تصرف أورشليم يهوديان آن ديار را به أطاعت خويش وأدار كرد . اما آنها از فرمانش سرپيچى كردند . أو بار ديگر ، بيت المقدس را محاصره وپس از كشتار بي رحمانه ، آن جا را فتح كرد وپس از غارت خزائن سلطنتى را به يغما برد ؛