اديان الهى و فرق اسلامى (فارسى) — صفحة 42

سنگى - را كه بر روى آن نص ميثاق الهى با قوم بني إسرائيل نقش بسته بود قرار مىدادند ؛ واين صندوق همان « تابوت عهد » يا صندوق تورات بود كه در طول تاريخ قوم بني إسرائيل ، نقش مهم وتعيين كننده‌اى داشته است ودر واقع سند حقانيّت دين يهود به شمار مىرفت . از اين رو ، قوم يهود ، هر وقت به هر جا روانه مىشدند آن صندوق را با احترام تمام در ارّابه نهاده وپيشاپيش خود حركت مىدادند . حتّى در ميادين جنگ آن را با خود حمل مىكردند ، وبه آن تبرّك جسته ، وكسب روحيّه مىكردند . هيچ كس جز طبقهء كَهنَه وربّانيّون ، مجاز به مسّ ولمس آن نبوده‌اند . از رخدادهاى ناگوار دوران حضرت موسى ( ع ) اين بود كه چون آن حضرت ، چهل شبانه روز بر روى كوه طور بماند ، اعتماد واعتقاد بني إسرائيل نسبت به أو سست وبلكه سلب شده بود . از اين رو نزد هارون آمده ، وبه أو گفتند : برخيز وبراي ما ، خدايان بساز كه پيش ما بخرامند ! آن گاه زر وزيور آلات زنان را جمع آورى كردند . وبه نزد أو آورده وخرد كردند وأو بتي به شكل گوسالهء زرّين ساخته ، بني إسرائيل پايكوبان ، به تماشا وتقديس آن پرداختند ! « 1 » « 2 » حضرت موسى ( ع ) پس از بازگشت از كوه طور ، چون به چادرها نزديك شد گوساله زرين وبني إسرائيل را پايكوبان برگرد آن ، مشاهده كرد ، به خشم آمد وألواح تورات را بر زمين انداخت ، گوساله زرين را در آتش افكند وخرد وخاكستر گردانيد . سپس جلوى چادرها وخيمه‌هاى بني إسرائيل ايستاد وگفت : هر كس كه خود را از خدا مىداند نزد من آيد . پس از آن به خدا پرستان دستور داد تا با شمشير ، گوساله پرستان را از ميان بردارند . بنيان گذار شريعت يهود ، حضرت موسى كليم الرحمن ( ع ) ، پس از عمرى تلاش ومبارزهء خستگىناپذير واز جان گذشتگى در راه توحيد ويكتاپرستى ، سرانجام دعوت حق را لبيك گفته ، وهمچون برادر بزرگ‌تر ويار ومددكار صديق خويش ، حضرت