تاريخ از ديدگاه قرآن و نهج البلاغه (فارسى) — صفحة 77

اين آيه و همانند آن به ما اميد مىدهد كه جامعهء انسانى و اسلامى از رگه‌هاى ظلمت ظلم و بيداد مىگذرد و به سپيدهء پيروزى مىرسد . حضرت على عليه السلام مىفرمايد : « فَلا تَطْمَعُوا فى غَيْرِ مُقْبِلٍ وَ لا تَيْأَسُوا مِنْ مُدْبِرٍ فَانَّ الْمُدْبِرَ عَسى انْ تَزِلَّ بِهِ احْدى قائِمَتَيْهِ وَ تَثْبُتَ الْاخْرى وَ تَرْجِعا حَتَّى تَثْبُتا جَميعاً » « 1 » هرگز به جريانى كه روى نياورده طمع نورزيد و از جريانى كه رو به افول نهاده نوميد نشويد . بساكه همان جريان پشت كرده ، تنها پايش لغزيده باشد و پاى ديگر چنان پايدارى ورزد تا هر دو باز گردند و در كنار هم ثبات يابند . و نيز مىفرمايد : « لَتَعْطِفَنَّ الدُّنْيا عَلَيْنا بَعْدَ شِماسِها عَطْفَ الضَّرُوسِ عَلى وَلَدِها » « 2 » دنيا از پس دورانى سركشى با ما مهربانى كند چون شتر چموش با فرزند خود . سپس اين آيه را تلاوت فرمود : « وَ نُريدُ انْ نَمُنَّ عَلَى الَّذينَ اسْتُضْعِفُوا فِى الْارْضِ وَ نَجْعَلَهُمْ ائِمَّةً وَ نَجْعَلَهُمُ الْوارِثينَ » « 3 » ما مىخواهيم بر مستضعفان زمين منّت نهيم و آنان را پيشوايان و وارثان زمين قرار دهيم .