فردىكه در جامعه زندگى مىكند ، هرگز ممكن نيست از پيامدها و آثار كارهاى ناشايستى كه جامعه مرتكب مىشود ، مستثنا گردد ، هرچند كارهاى شخصى و نهانى او پسنديده و مشروع باشد . بسان بيمارى مُسرى كه پيدايش آن در محيطى بزرگ ، آن دسته از افراد خانواده‌ها را كه اصول اوليّهء بهداشت را رعايت مىكنند نيز خواهد گرفت چنان كه قرآن مىفرمايد : « وَاتَّقُوا فِتْنَةً لا تُصيبَنَّ الَّذينَ ظَلَمُوا مِنْكُمْ خاصَّةً » « 1 » و از فتنه‌اى كه تنها به ستمكاران شما نمىرسد بترسيد . قرآن كريم عمل فردى را كه مورد رضايت همگان است به امت ، نسبت مىدهد ، مانند كشته شدن شتر استثنايى حضرت صالح كه توسط يك نفر انجام گرفت ولى آن را به جامعه نسبت مىدهد و همه را شريك جرم آن معرفى مىكند و مىفرمايد :