7 - پيوستگى و تجانس
هنگامى كه قرآن در سورهاى ، يك هدف را دنبال مىكند ، حوادثى را به دنبال هم مىآورد كه متجانسند يعنى تقارن زياد و پيوند تنگانگى ميان آنها حاكم است . براى نمونه : گوشههايى از تاريخ حيات « حنّانه » همسر عمران ، « 1 » « مريم » ، « زكريّا » ، « يحيى » و « عيسى » بهترتيب در سورهء آل عمران آمده است قرآن كريم با نقل هر يك از آنها ، مسائلى از اسلام را مطرح مىكند و به تبيين فرازهايى از آن مىپردازد و در پايان به حادثهء بزرگ « مُباهله » اشاره مىكند . دقت در آنها نشان مىدهد كه حوادث ياد شده نقاط مشترك و تقارن زيادى با هم دارند از جمله : الف - عنصر عبادت : زندگى شخصيتهاى پنجگانه در مسير عبادت خداوند و در مقام تحكيم مبانى معنوى ، طهارت باطنى و تزكيهء نفس بود . ب - عنصر اعجاز : رويدادهاى شخصيّتهاى ياد شده ، اعجازآميز و همراه با خرق عادت و خلاف طبيعت است و هر يك مجسّمهاى از معجزههاى انبيا محسوب مىشود . ج - وحدت اعجاز : عمل اعجازآميز در هر يك از شخصيّتهاى مذكور از يك نوع است و آن فرزند خواستن و فرزند داشتن است . قرآن كريم اين حوادث مشابه و همسان را يك جا و در يك رديف مىآورد تا به خوانندهء متدبّر ، تفهيم كند كه آيين اسلام ، هرچند در محيط آلوده ، دور از فرهنگ و تمدّن انسانى و آميخته به جهل و خرافات تولّد يافت ولى اعجازگونه رُشد مىيابد ، از مخاطرهها و شكستهاى پندارى مردم جاهليت مىگذرد ، فروغ آن در اطراف جهان پرتو مىافكند و نام محمّد صلى الله عليه و آله پيوسته مىدرخشد . آنگونه كه حضرت يحيى و عيسى عليهما السلام در