بزرگان اهل بصره فرستاد و آنان را به يارى خود دعوت كرد ، و احنف پاسخ حضرت را اين گونه داد كه : صبر پيشه كن به درستى كه وعدهء خداوند حق است ، و آنان كه به يقين نرسيده‌اند تو را سبك نشمارند . « 1 » پس از شهادت امام حسين ( ع ) عبيدالله بن زياد احنف را امر كرد كه خطبه‌اى ايراد كند و در آن حسين بن على ( ع ) را ناسزا بگويد . او امتناع كرد . ابن زياد شديداً اصرار ورزيد . پس احنف برخاست و سپاس و ستايش خداوند را به جا آورد ، آنگاه گفت : مردم اين مرد يعنى حسين ( ع ) را طلبيدند ، زبانهايشان از او حمايت مىكرد ، و دستهايشان عليه او بود ، آنچه مقدر بود به او رسيد ، و به روز موعود خويش پيوست . آنگاه احنف ساكت شد . « 2 »