تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سرداران صدر اسلام (فارسى) — صفحة 152

مساهمون:

ص١٥٢
براى انجام كارى نزد او حضور داشتند . پس سپاس و ستايش خداوند را به جاى آورد ، آنگاه گفت : ترك گناه نشانهء بزرگوارى است . نعمتها ( دنيا ) چقدر به ستمكاران نزديك است . در لذّتى كه پشيمانى را به دنبال بياورد سودى نيست . بيچاره و فقير نمىشود هر كه زهد ( پارسائى ) پيشه كند . چه بسيار شوخى است كه به جدّ مبدل مىشود . كسى كه خود را از مكر روزگار درامان ببيند ، روزگار به او خيانت خواهد كرد . روزگار ، كسى را كه به او اهميت بسيار بدهد اهانت خواهد كرد . شوخى را كنار بگذاريد كه موجب كينه‌هاست . بهترين گفتار آنست كه كردار آن را تصديق كند . با كسى كه به سوى شما آمده خوب رفتار كنيد ، و عذر كسى را كه از شما عذرخواهى مىكند بپذيريد . از برادرت پيروى كن هر چند با تو مخالفت كند ، و با او بپيوند هر چند او با تو قطع علاقه كند . خودت به كارها با ديدهء انصاف بنگر پيش از اينكه از تو حساب بكشند . از مشورت با زنان بپرهيز . كفران نعمت از پستى است . همنشينى با نادان شوم است . وفادارى به تعهدها از بزرگوارى است . چه زشت است قطع رابطه پس از ارتباط ، و جفاء پس از مهربانى . چه زشت است دشمنى پس از دوستى .