در اين حال ، عمّار به پا خاست و خطاب به مردم چنين گفت :
« مردم ! به خدا سوگند اگر پيرو على عليه السلام باشيد هرگز از راه پيامبرتان حتى به اندازهء يك تار مو منحرف نخواهيد شد . » « 1 »
در صفين
هنگامى كه امير مؤمنان على ( ع ) خواست جهت جنگ با معاويه اقدام كند و رهسپار شام شود ، ياران خود را از مهاجر و انصار فراخواند ، و در اين باره از ايشان نظر خواهى نمود . نخست هاشم مرقال به پا خاست ، و با بيان سخنانى جنگ با سركشان شام راتأييد كرد .
با پايان يافتن سخنان وى ، عمّار ياسر برخاست و پس از حمد و سپاس خدا چنين گفت :
اى امير مؤمنان ! اگر بتوانى حتى يك روز هم درنگ مكن ، و ما را پيش از شعله ور شدن آتشى كه تبهكاران افروخته اند ، و پيش از آنكه عليه مسلمانان متّحد شوند ، به سوى آنان فرست ، و بدين وسيله آنان را به راه راست دعوت كن ، اگر پذيرفتند سعادتمند مى شوند ، و اگر جز جنگ راه ديگرى نپويند ، در اين صورت مى جنگيم . و به خدا سوگند كه ريختن خون آنان و تلاش در پيكار با ايشان ، نزديك شدن به خدا و كرامت الهى است . « 2 »
از فرماندهان ارشد
پس از قطعى شدن جنگ ، امير مؤمنان على عليه السلام به آرايش نظامى نيروها پرداخت . آن حضرت مالك اشتر را فرماندهِ نيروهاى سواره نظام اعزامى از كوفه ، سهيل
هامش
( 1 ) . بحارالأنوار ، ج 32 ، ص 223 .
( 2 ) . وقعهء صفين ، ص 92 .