علم امام و نهضت سيدالشهداء ( ع ) « 1 »
علّامه سيدمحمدحسين طباطبايى
س - آيا حضرت سيّد الشّهداء ( ع ) در مسافرتى كه از مكّه به سوى كوفه مىكرد مىدانست كه شهيد خواهد شد ، يا نه ؟ و به عبارتى ديگر آيا آن حضرت به قصد شهادت رهسپار عراق شد ، يا به قصد تشكيل يك حكومت عادلانهء صد در صد اسلامى ؟
ج - سيّد الشّهداء ( ع ) - به عقيدهء شيعه اماميّه - امام مفترض الطّاعه و سومين جانشين از جانشينان پيغمبر اكرم ( ص ) و صاحب ولايت كلّيّه مىباشد و علم امام ( ع ) به اعيان خارجيّه و حوادث و وقايع طبق آنچه از ادلّهء نقليّه و براهين عقليّه در مىآيد ، دو قسم و از دو راه است :
قسم اول از علم امام
امام ( ع ) به حقائق جهان هستى ، در هر گونه شرايطى وجود داشته باشند ، به اذن خدا واقف است ؛ اعم از آنها كه تحت حس قرار دارند و آنها كه بيرون از دايرهء حس مىباشند ؛ مانند موجوادت آسمانى و حوادث گذشته و وقايع آينده . دليل اين مطلب :
راه اثبات نقل
از راه نقل روايات متواترهاى است كه در جوامع حديث شيعه مانند كتاب كافى ، بصائر و كتب صدوق و كتاب بحار و غير آنها ضبط شده .
به موجب اين روايات كه به حد و حصر نمىآيد ، امام ( ع ) از راه موهبت الهى ، نه از راه اكتساب ، به همه چيز واقف و از همه چيز آگاه است و هر چه را بخواهد به اذن خدا ، به ادنى توجّهى مىداند .
هامش
( 1 ) . برگرفته از كتاب « بررسيهاى اسلامى » جلد دوّم سيد محمد حسين طباطبايى ، به كوشش سيد هادى خسروشاهى ، مركز بررسيهاى اسلامى و انتشارات هجرت ، قم .