3 - اين كه ظواهر اعمال امام ( ع ) را كه قابل تطبيق به علل و اسباب ظاهرى است نبايد دليل نداشتن اين علم موهبتى و شاهد جهل به واقع گرفت ، مانند اين كه گفته شود : اگر سيّد الشّهداء ( ع ) علم به واقع داشت ، چرا مسلم را به نمايندگى خود به كوفه فرستاد ؟ چرا توسّط صيداوى نامه به اهل كوفه نوشت ؟ چرا خود از مكّه رهسپار كوفه شد ؟ چرا خود را به هلاكت انداخت و حال آن كه خدا مىفرمايد : وَ لا تُلْقُوا بِأَيْديكُمْ إِلَى التَّهْلُكَةِ . « 1 » چرا و چرا ؟ پاسخ همهء اين پرسش‌ها از نكته‌اى كه تذكّر داديم ، روشن است و نيازى به تكرار نيست .