عاشورا شناسى (فارسى) — صفحة 368

صورت اين پيمان بدين عبارت بود : « دَمُكَ دَمى ، هَدْمُكَ هَدْمى ، ثارُكَ ثارى ، اعْقَلُ عَنْكَ وَ تَعْقِلُ عَنّى ، اطْلُبُ بِكَ وَ تَطْلُبُ بى ، تَرِثُنى وَ ارِثُ عَنْكَ » . يعنى : خون تو خون من ، شكست تو شكست من ، خونخواهى تو خونخواهى من است . من بار غرامت تو را به دوش خواهم كشيد و تو بار غرامت مرا به دوش خواهى كشيد ، من به خاطر جرايم تو مأخوذ و قابل تعقيب خواهم بود و تو به خاطر جرايم من مأخوذ و قابل تعقيب خواهى بود ، تو از من ارث مىبرى و من از تو ارث خواهم برد . « 1 » اين عقد « موالات » كه در فقه اسلامى به عنوان « ضمان جريره » مورد بحث قرار گرفته ، در مذهب شيعه و حنفى موقعى قابل اعتبار است كه تازه واردى با رهبرى و هدايت يكى از مسلمانان به شرف اسلام مشرف گردد ، و چون موالات مسلمانان با غير مسلمان مقطوع است و اين تازه وارد منفرد و بىياور مىماند : نه وارثى دارد كه ما ترك او را حائز شود ، و نه عاقله‌اى كه در صورت ارتكاب خطا در جبران غرامت او شريك باشد ، و بر فرض مقتول شدن خون او را بجويد و دست كم خون‌بهاى او را مالك شود ، مىتواند با همان كسى كه به دست او اسلام آورده است - و اگر قبول نكند و نپذيرد ، با شخص ديگرى از مسلمانان - پيمان موالات منعقد ساخته در شئون نامبردهء فوق مولاى او باشد . « 2 » 4 - عقد مؤاخات پيمان برادرى نيز مانند پيمان موالات براى تمشيت امور خصوصى و تأمين همان نتايج عقد موالات ، منعقد مىشد ، ولى از نظر شرافت و حيثيت طرفين مقام بالاترى داشت ، و دو نفر