باز از عجايب معجزات اسلام و تأثير روحانيت قيام حسينى را دقت كنيد . گذشته از شهادت و جانبازى آن حضرت و يارانش ، چند واقعه به تدبير سوء دشمنان روى داد كه بر پيشرفت هدف اصلى امام ( ع ) كمك مؤثر بود .
سردسته اين وقايع ، داستان منع آب و شريعه فرات است بر اصحاب پيامبر ( ص ) ، كه مطابق نظر مورخان و ارباب مقاتل سه روز ( 7 - 10 ) طول كشيده . اين عمل نامردانه كه از عمر بن سعد و ابن مرجانه و دستياران ايشان سر زد ، حد اعلاى فايده را براى هدف مقدس امام ( ع ) بخشيد . آيا در مقابل 72 تن ياران حسين بن على آن همه كه عُدّه و عِدّه تا هفتاد هزار نفر و بيشتر هم نوشتهاند ، كافى نبود كه عطش و تشنگى مهلك را هم بر آن گروه مظلوم بيگناه تحميل كردند ؟
پيداست كه دستگاه ابن زياد اطمينان به لشكر خود نداشت و مىدانست كه از روى ايمان نمىجنگند ولى ياران حسينى با نيروى ايمان جانبازى مىكردند و در دم واپسين حيات كه در خاك و خون مىغلتيدند ، گوشه چشمان و حشاشه رمقشان متوجه امام ( ع ) بود و آرزو مىكردند ، كه صد جان داشتند و همه را در راه او مىباختند .
مسلم بن عوسجه در آخرين دم حيات به حبيب بن مظهر ( يا مظاهر ) وصيت مىكرد ، كه از جانبازى در راه حسين بن على ( ع ) كوتاهى نكند و چون مطمئن شد كه حبيب نيز مثل خود او جانفشانى خواهد كرد ، راحت و آسوده جان داد و وصيت ديگرى غير از همان عشق و سوداى حسينى نداشت .
خلاصه ، دستگاه حكومت و عمال يزيد مىدانست ، كه انبوه لشكر باطل ايشان ياراى مقاومت با جانبازان حق ندارند . اين بود كه به حيله ناجوانمردانهاى متوسل گرديدند و تشنگى و عطش زهرآگين را وسيله هلاك آل عصمت ساختند ! وانگهى گيرم حسين بن على ( ع ) و ياران جنگى سلحشور او مقصر بودند ، يك مشت زن و بچه صغير بىپناه چه گناه داشتند . خلاصه اين كه قصه عطش و منع آب خود يكى از بزرگترين اسرار شهادت و قيام حسينى است و حق مطلب را نمىتوان با اين مختصر ادا كرد .
همانطور كه آب در پيشرفت عالى حضرت سيد الشهداء ( ع ) كمك كرد آتش نيز يكى از اسرار شهادت بود ، چرا كه عمر سعد عليه اللعنة دستور داد خيمههاى آل عصمت را آتش زدند ! دود همين آتش بود كه دستگاه يزيد و بنى أميه را تيره و تار ساخت .
عاشورا شناسى (فارسى) — صفحة 193
مساهمون: پژوهشكده تحقيقات اسلامى
ص١٩٣