ايشان در همين دوره يا كشته يا مسموم يا در به در و سر به نيست شدند . البته مىدانيد كه داستان سب على ( ع ) تا زمان عمر بن عبد العزيز رواج داشت و او كه حكومتش سال نود و نه و پايانش يكصد و يك هجرى است ، در اين مدت كوتاه آن عمل ننگين و زشت را موقوف داشت ! و شايد همين كارش موجب مغفرت و رحمت پروردگارش شده باشد .
معاويه و وليعهدى يزيد در حدود سنه 55
يكى از كارهاى شوم و ناميمون معاويه اين بود كه جهد داشت پسرش يزيد را به جاى خود بر مسند خلافت اسلامى بنشاند .
خود معاويه هر چه بود ، پيرمردى سالخورده و با تجربه بود ؛ شخصيتهاى بزرگ اسلام را خوب مىشناخت و با ايشان به عقل و تدبير رفتار مىكرد ؛ اما يزيد جوانى بود ، عياش و طياش و سست عقيده و اهل عيش و طرب و لعب و قمار و عشق بازى با زنان و شعر و شاعرى و اين قبيل امور كه هيچ كدام با مسند رياستهاى كوچك نيز هيچ مناسبت نداشت ؛ چه رسد به مقام سلطنت كبرى و خلافت عظيم اسلامى !
يزيد در سال بيست و پنج هجرى متولد شده بود و در نيمه اول ربيعالأول 64 هجرى مرد .
پيداست كه در وقت جلوس به مسند خلافت و حكومت پهناور اسلامى حدود 35 سال بيشتر نداشت ، خود او هم شخصاً فاقد كفايت و لياقت ذاتى بود . در وقت مرگ هم مدت عمرش به چهل سال تمام نمىرسيد . اما معاويه چنان كه گفتيم عنايتى سخت داشت كه او را وليعهد و جانشين خود سازد . اين بود كه در حوالى سنه پنجاه و پنج وليعهدى او را عنوان كرد و با همان تدابير كه داشت ، از قبيل رشوه دادن و تهديد و تطميع ، تا توانست براى او از مردم بيعت گرفت ؛ اما اين داستان يعنى وليعهدى يزيد پيش چشم مسلمانان آگاه و روشن بين از قبيل حضرت امام حسين ( ع ) و عبداللَّه بن زبير و عبد الرحمان بن أبى بكر و عبداللَّه بن عمر و سعد بن أبى وقاص از همان ابتدا دورنماى وحشتناكى را براى روزگار اسلام ترسيم مىكرد .
با ديده بصيرت و روح روشن بين ، درست ديده مىشد كه نقشه از بين بردن اسلام كشيده شده است و هر چه از اين بابت در زمان معاويه كسر داشت ، در ايام پسرش يزيد تكميل خواهد شد .