سرداران صدر اسلام (فارسى) — صفحة 83

در ميان شهداىوالامقام احُد تنها يك استثناء وجود داشت و آن حنظلة بن ابىعامر ملقّب به « غسيل الملائكه » بود كه با پادرميانى پدرش از مثله‌شدن رهايى يافت . « 1 » اما ساير شهدا آماج درنده‌خويى وكينه توزى دشمن قرار گرفتند ، و در اين ميان سهم حمزه به مراتب از ديگر شهدا بيشتر بود . « 2 » حمزه تاوقتى زنده بود مانند گردبادى توفنده صفوف دشمن را درهم مى شكست وسراسر لشكر خصم را در مىنورديد و دانه درشتهاى آنان را شكار مىكرد . « 3 » و كسى به خود جرأت نمىدأد كه به وى نزديك شود و با او پنجه در پتجه افكند ، اما از لحظه‌اى كه پايش به كنارهء جويبار برخورد كرد « 4 » و وحشى باپرتاب زوبين او را شهيد كرد تالحظه‌اى كه به خاك سپرده شد چندين بار قامت افراشتهءبه خون خفتهء وى هدف انتقامجويى دشمن قرار گرفت . نخست : در لحظهء شهادت وقتى دشمن متوجه شد كه قهرمان احُد از پاى در آمد به سوى او يورش بردند و تا توانستند ضربت تيغ ونى بر بدنش وارد آوردند ، و عقده‌هاى خود را كه از او به دل گرفته بودند بر آوردند . « 5 » دومين بار : آن وقتى بود كه وحشى شادى كنان خود را به « هند » رساند