يكى از ويژگىهاى يزيد بن معاويه كه نزد مورّخين مشهور است اين است كه او اهل لهو و لعب و اهل مُسكرات بوده است . امام حسين عليه السلام در يكى از نامه‌هاى خود به معاويه ، بعد از يادآورى بدعت‌هاى او مىنويسد : « ثُمَّ وَلَّيْتَ ابْنَكَ وَ هُو غُلامٌ يَشْرَبُ الشَّرابَ وَ يَلْهُو بِالْكِلابِ فَخُنْتَ امانَتَكَ وَ اخْرَبْتَ رَعِيَّتَكَ وَ لَمْ تُؤَدِّ نَصيحَةَ رَبِّكَ فَكَيْفَ تُوَلَّى عَلى امَّةِ مُحَمّدٍ مَنْ يَشْرَبُ الْمُسْكِرَ ؟ وَ شارِبُ الْمُسْكِرِ مِنَ الْفاسِقينَ وَ شارِبُ الْمُسْكِرِ مِنَ الْاشْرارِ وَ لَيْسَ شارِبُ الْمُسْكِرِ بِامينٍ عَلى دِرْهَمٍ فَكَيْفَ عَلَى الْامَّةِ ؟ « 2 » سپس فرزندت يزيد را وليعهد خود نمودى او جوانى است كه شراب مىخورد و اهل بازى با سگ‌هاست . تو در امانت خيانت كردى و امور رعيّت را به تباهى كشاندى و به خيرخواهى و ( اوامر ) پروردگارت بىتوجهى نمودى . ( اى معاويه ) چگونه ( وجدانت قبول كرد ) شخص شارب خمر را بر امّت محمّد صلى الله عليه و آله ولايت بدهى ؟ ! درحالى كه شرابخوار از فاسقان و از اشرار شمرده مىشود . شرابخوار بر دِرهمى امين نيست چگونه مىتواند بر امّتى امين باشد ؟ ! و در بيان ديگرى حضرت فرمود : « وَ يَزيدُ شارِبُ الْخُمُورِ . . . وَ مِثْلى لا يُبايِعُ مِثْلَهُ » « 3 » شخصيّتى چون من با يزيد شراب‌خوار بيعت نمىكند . يزيد علناً شراب مىخورد و غنا گوش مىداد و در مدح غنا و شراب شعر مىسرود و