من گفت : ساز و آواز شيطانى در محضر پيامبر ! ؟ » در روايت ديگرى بخارى مىگويد : « ابوبكر به عدّه‌اى كه مشغول ساز و آواز بودند گفت : اى بندگان خدا آيا به ساز و آواز شيطان مشغول شده‌ايد ؟ رسول خدا به ابوبكر رو كرده و فرمود : رهايشان كن ، و كارشان نداشته باش ! هر گروهى عيدى دارد و امروز هم عيد ما مىباشد . » « 1 » همچنين بخارى از عايشه نقل مىكند : « روز عيدى بود ، و چند تن از مردمان سرزمين حبشه به شادمانى و رقص مشغول بودند . اينان به مسجد آمده بودند ، و طبق رسوم خاصّ خود رقص شمشير مىكردند . پيامبر فرمود : آيا مايلى رقص اينها را مشاهده كنى ؟ من اظهار تمايل كردم . پيامبر مرا به دوش گرفت ( ! ! ) و درحالى كه صورت من به صورت او بود مشغول تماشاى داخل صحن مسجد و رقص شمشير افراد شدم . . . و پيامبر مكرّر مىفرمود : اى حبشىزادگان مشغول باشيد ! اين صحنه آنقدر ادامه يافت ، و من همچنان بر دوش پيامبر بودم تا آن هنگام كه خسته شدم . پيامبر كه خستگى مرا احساس كرد گفت : آيا برايت كافى است ؟ گفتم : بلى . فرمود : پس برو . » « 2 » روايات مشابه اينها در كتاب نكاح صحيح بخارى و صحيح مسلم به وفور نقل شده است كه ما به همين دو روايات اكتفا مىكنيم . ما معتقديم يكى از اهداف اين جعّالين تأمين هدف معاويه مبنى بر براندازى و فراموشى نام « محمّد » و نيز توجيه مجالس لهو و لعب خود بوده است . البته اگر قيام حسين بن على عليه السلام ، و مقاومت اولياء خدا نبود اين طرح‌هاى خطرناك كارساز مىشد .