تخطي إلى المحتوى الرئيسي

زمينه هاى قيام امام حسين (ع) (فارسى) — صفحة 243

مساهمون:

ص٢٤٣
مىخوانده است ؟ » نتيجه اين سياست معاويه بوده است .

سبّ جانشين پيامبر صلى الله عليه و آله « 1 »

معاويه در ادامهء سياست مهجور كردن على عليه السلام و فرزندانش ، بر خلاف سنت رسول الله صلى الله عليه و آله ، سبّ على عليه السلام ، همسر فاطمه زهرا عليها السلام و خليفه رسول خدا صلى الله عليه و آله را روا شمرد ! معاويه ابتدا خودش سبّ و بدگويى به على عليه السلام را آغاز نمود و سپس ائمه جمعه و جماعات و مردم را به اين كار وادار نمود . طبرى مىنويسد : « معاويه بعد از طواف ، همراه سعد بن ابى وقّاص به دارالنّدوة رفتند . او وقتى روى تخت خود جلوس نمود على عليه السلام را سبّ كرد . سعد گفت چگونه او را سبّ مىكنى كه اگر يك خصلت از خصلت‌هاى على را من داشتم برايم بهتر بود از اينكه تمام عالم متعلّق به من باشد ! » « 2 » مؤلّف اسرار آل محمد صلى الله عليه و آله مىنويسد : « معاويه به كارگزاران خود نوشت : آگاه باشيد امان و ذمّه‌ام را برداشتم از كسى كه حديثى در مناقب و فضايل على عليه السلام و اهل بيتش نقل كند . و خطبا و گويندگان هم در هر مجتمع و مكانى بر فراز منبرها به لعن على بن ابىطالب عليه السلام و برائت و دورى از وى و تخطئه كردن اهل بيتش و لعن آنها ( با افترائهايى كه در آنان نبود ) مىپرداختند . » « 3 » مغيرة بن شعبه وقتى حكومت كوفه را به‌عهده گرفت بر فراز منبر على عليه السلام و شيعيان آن حضرت عليه السلام را لعن كرد كه مورد اعتراض زيد بن ارقم واقع شد . زيد به او گفت مگر پيامبر صلى الله عليه و آله از سبّ اموات منع نفرمود ؟ به چه دليل على را سبّ مىكنى و حال اينكه او از دنيا رفته است . و صعصعة بن صوحان نيز بر او پرخاش نمود . « 4 »

هامش
( 1 ) - « سبّ » يعنى بدگويى و لعن كردن . مجمع‌البحرين ، ج 2 .
( 2 ) - الغدير ، ج 10 ، ص 257 ؛ تاريخ طبرى ، ج 6 ، ص 149 ؛ مروج الذهب ، ج 1 ، ص 61 ؛ تذكرة ، سبط بن الجوزى ، ص 12 .
( 3 ) - اسرار آل محمد صلى الله عليه و آله ، ص 180 والغدير ، ج 10 ، ص 265 .
( 4 ) - الغدير ، ج 10 ، ص 263 ؛ از مسند احمد ، ج 1 ، ص 188 و الاغانى ، ج 16 ، ص 2 و المستدرك ، ج 1 ، ص 385 و شرح ابن ابىالحديد ، ج 1 ، ص 360 .
زمينه هاى قيام امام حسين (ع) (فارسى) — صفحة 243 | پژوهشكده تحقيقات اسلامى