تخطي إلى المحتوى الرئيسي

زمينه هاى قيام امام حسين (ع) (فارسى) — صفحة 237

مساهمون:

ص٢٣٧

وَاللَّهِ لا يَزالُونَ حتَّى لا يَدَعُوا لِلَّهِ مُحرّماً الَّا اسْتَحَلُّوهُ وَ لا عَقْداً الّا حَلُّوهُ . « 1 » امام على عليه السلام

دشمنى با پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و اهل بيت عليهم السلام

چنان‌كه در مباحث جريان نفاق در عصر رسالت گفتيم ، عدّه‌اى از صحابه به‌خاطر جاه‌طلبى و عدم ايمان واقعى به قرآن و رسالت حضرت محمد صلى الله عليه و آله ، حرمت آن حضرت صلى الله عليه و آله را حتّى در محضرش رعايت نمىكردند و اوامرش را فرمان نمىبردند . در عصر حاكميت معاويه اين حركت تشديد شد و به دشمنى جدّى با پيغمبر صلى الله عليه و آله و اهل بيت آن حضرت عليهم السلام منجر گشت . معاويه با جعل احاديث كذب سعى كرد مقام پيامبر صلى الله عليه و آله را از حدّ يك انسان عاقل و منظّم و مسلمان هم پايين‌تر بياورد . معاويه خود سوگند ياد كرد كه نام پيامبر صلى الله عليه و آله را دفن خواهد نمود . زبير بن بكّار از مطرف فرزند مغيره بن شعبه نقل مىكند : « من همراه پدرم مغيره به مسافرت شام رفته و بر معاويه وارد شده بوديم . پدرم هر شب به مجلس شبانه معاويه
هامش
( 1 ) - نهج‌البلاغه ، خطبهء 98 ؛ به خدا سوگند آنها ( بنىاميّه ) حرامى باقى نمىماند مگر مرتكب خواهند شد و عهد و پيمانى از اسلام نمىماند مگر اينكه باز مىكنند .