در اين سلسله مراتب صورت مىپذيرد كه نفس ارادهء رسول خدا بر فرود آوردن جبرائيل هم همان اراده پروردگار است .
جالب اينكه اين حقيقت حتّى براى افراد و اطرافيان رسول خدا در برخى از موارد مشهود بوده است ، از جمله در مورد نصب مولاى مؤمنان علىبن أبىطالب عليهالسّلام به عنوان امارت و خلافت و وصايت بر امّت است كه در موارد عديده رسول خدا اين واقعه را از جانب پروردگار به ضمير و قلب و اتّصال نفس شريفش به عالم قدس مشاهده نمود و به همين لحاظ در مناسبتهاى گوناگون از اين قضيّه چه صراحتاً و چه تلويحاً مطالبى مىفرمود و نسبت به واقعهاى كه در شرف تكوين است خبر مىداد ، ولى دستور صريح و در ملأ عام هنوز تشريع نشده بود و رسول خدا اين مسأله را احساس مىكرد و لذا تصريح بر اين مطلب در ملأ عام همچون واقعه غدير خم نمىنمود ، تا اينكه خواست و مشيّت سابقهء پروردگار بر ولايت و خلافت أمير مؤمنان به اراده و مشيّت تنفيذيّه تثبيت گرديد و رسول خدا نيز از اين تنفيذ اطّلاع حاصل نمود و پس از آن جبرائيل مأمور به ابلاغ به جميع امّت از دريچه نفس رسول الله گرديد و آيه :
يا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ وَ اللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاس [ 1 ] نازل شد و مردم از اين انتصاب اطّلاع حاصل نمودند .
از جمله مواردى كه به عنوان نقض اين واقعيّت از آيات قرآن مطرح شده است اينكه : در سال هشتم بعثت مشركان قريش با يهود خيبر تماس گرفتند و چون آنها را دانايان شرايع پيشين مىدانستند از نبوّت حضرت محمّد سؤال كردند . آنان
هامش
[ 1 ] - سوره المآئدة ( 5 ) صدر آيه 67 .