قيامت از صلابت و اتقان و اعتبار شرعى و عقلى برخوردار است چه امام زنده باشد يا نباشد . اما كلام مجتهد نه در زمان خود از حجيّت ذاتيه برخوردار بود و نه در زمان وفات ، لكن در زمان حيات از حجيّت تنزيليّه و اعتباريّه از ناحيّه شرع برخوردار بوده است و لذا تقليد از مجتهد ميّت هر كه مىخواهد باشد باطل است . چون فتواى او كلام بشرى است نه وحيانى گرچه از منابع وحيانى چه آيات قرآن و چه احاديث معصومين بهره گرفته باشد . چنانچه شرح اين مطلب در مبحث علم از سه فصل گذشته مذكور شد . [ 1 ]
بر اين اساس جاودانگى قرآن به معناى حضور آن براى فرد فرد افراد در مرأى و منظر آن شخص است . چنانچه فرمودهاند : قرآن را به نحوى قرائت كن كه گويا خداوند قارى و تو مستمع آن كلمات و عبارات مىباشى .
حال بنگريد بين اين تفكّر و بين اين مطلب كه گفته مىشود : انسان در وقت نماز نبايد به سورهها و آيات قرآن به قصد انشاء توجّه كند و آنها را با اين نيّت تلاوت كند ، زيرا اين آيات بر پيامبر نازل شده است نه بر ما . و خداوند مثلًا در سوره قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَد [ 2 ] پيامبرش را مخاطب قرار داده است و اگر ما به قصد انشاء همان معنائى را كه رسول خدا قصد مىفرمود ، قصد كنيم نماز باطل خواهد شد ! ! يعنى ما در هنگام نماز بايد اين طور نيّت كنيم كه اين سوره چون بر پيامبر نازل شده است ما نيز مكلّف هستيم قرائت كنيم و هيچ ربطى به ما ندارد . غافل از اينكه لحاظ اين معنا حتّى براى خود رسول الله مشكل مىآفريند ، زيرا وقتى رسول خدا در هنگام نماز مىگويد : قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَد از اين كلمه ( قل ) چه
هامش
[ 1 ] - شرح مبسوط اين مسأله در كتاب « اجتهاد و تقليد » از مرحوم علّامه والد كه إن شاء الله به توفيق خداوند در آينده نزديك به طبع مىرسد خواهد آمد .
[ 2 ] - سوره الإخلاص ( 112 ) آيه 1 .