همسر به لَمسْ تعبير آورده است درحاليكه هيچ كدام از اين دو لفظ ، صريح بر معناى مقصود نمىباشند و استعارةً اين الفاظ استعمال گرديدهاند . حال بهتر بود كه عين آن لفظ صريح در اين دو مورد به كار رود ؟ يا اينگونه تعبير آورده شود ؟
نكته بسيار مهمّى كه نبايد از آن غفلت ورزيد اين است كه :
تمام اشكال و تصويرهائى كه امروزه و حتّى از ازمنه گذشته در تحريف و تأويل و توجيه به خلاف آيات قرآن به چشم مىخورد همه ناشى از يك پديده و منشأ كه آن انكار حقّ و واقع و ارتباط مظاهر حقّ و حقيقت با مبدأ هستى خداى متعال است مىباشد .
از ديرباز اين معضل و اشكال در بين معاندين و مغرضين و منحرفين وجود داشته است كه در برخورد با حقائق مسلّم تاريخى و مبانى غير قابل چشمپوشى دينى چه بايد بكنند ؟ و چه عكسالعملى از خود ابراز كنند . از طرفى استناد آيات قرآن را به پيامبر و خداى متعال نمىتوانستند انكار كنند و از طرفى مفاهيم و مبانى آن را با مصالح و منويّات و سليقه شخصى خود نمىتوانستند بربتابند .
گروهى با صراحت و بىپرده به انكار بسيارى از مبانى و حقائق قرآن پرداختند و خود را از دغدغه توجيه و تأويل و ردّ انتقادها و اشكالات راحت نمودند . و گروهى ديگر كه جرأت ابراز چنين حماقتى را در خود نمىديدند به نقد ظهورات آيات پرداخته ، حجيّت آن را مخصوص زمان نزول وحى پنداشتند و بدين لحاظ رسميّت آيات را در زمان پس از آن از درجه اعتبار ساقط نمودند . و در اين ميان فرقهاى از آنجا كه ديدند اگر بخواهند دربارهء ظهور آيات اين چنين بينديشند ، اشكال به ساير كتب و نوشتجات و آثار باقى مانده از زمانهاى گذشته سرايت مىنمايد و ديگر نسبت به هيچ اثرى حتّى آثارى كه از صد سال به قبل در دسترس است نمىتوان استناد نمود و همه آنها از رسميّت و اعتبار ساقط
افق وحى (نقد نظريه دكتر عبد الكريم سروش درباره وحى) (فارسى) — صفحة 402
مساهمون: السيد محمد محسن الطهراني
ص٤٠٢