در تغيير و تبديل آيات تجديد نظر به عمل آيد . [ 1 ]
دخالت شرائط محيط در شكلگيرى شخصيّت رسول خدا كه نتيجهء آن قصور در بيان و اظهار مراد پروردگار از حقيقت وحى است عملًا حكم به بطلان مفاهيم و معانى و آموزههاى قرآن براى عصر حاضر و در نتيجه بيهوده و عبث بودن آيات است كه بايد آنها را از قرآن جدا نموده و دور ريخت . درحاليكه قرآن حكم به تأبيد و جاودانگى خود تا روز قيامت دارد و حجيّت قرآن يعنى حجيّت مفاهيم و آيات قرآن ، و اگر ما معانى و مفاهيم آن را از گردونه حكم و دلالت جدا نمائيم پس اين حجيّت و جاودانگى به چه چيزى بر خواهد گشت و مشمول چه آموزهاى خواهد شد ؟
مضافاً بر اين مطلب افرادى كه حتّى در زمان خود رسول خدا داراى ويژگىهاى برتر و قابليّتهاى متمايز از سايرين براى ادراك حقائق قرآن و ارتقاء به مدارج عاليه بودند چرا بايد از نعمت افاضه و دستگيرى و تربيت محروم بوده باشند و به چوبِ رعايت وحى با شرائط خاصّ و فرهنگ ويژهء محطّ نزول آن از حيطهء ارشاد و تكامل رانده شوند و چرا ادراك واقعى حقائق وحيانى براى امثال آنها نبايد حاصل شود ؟ درحاليكه آيات قرآن براى همه افراد در هر سطح از معرفت و دانش و بينش حتّى براى شخص رسول خدا ، مُنجى و مُحيى ، و معلّم و مرشد و هادى و مزكِّى است .
قرآنى كه فقط براى عدّهاى چادرنشين و باديهنشين با فرهنگ ابتدائى آن روز نازل شده است ، كجا مىتواند امثال مفاخر عرصهء خرد و بصيرت همچون صدر الدّين شيرازى و ابوعلى حسينبن عبدالله سينا و فارابى و عرفاى شامخين چون مولانا جلال الدين محمّد بلخى و محيى الدين عربى و شهاب الدين
هامش
[ 1 ] - توضيح مبسوط اين نظريه و پاسخ به آن إن شاء الله در كتاب ارتداد در اسلام از اين حقير خواهد آمد .