شايسته بر آن مراد حقيقى و معانى نازله ربوبى به نحو شايستهترى عمل نمايد و بهتر از عهدهء تكليف برآيد و به جاى بناها و ساختمانهاى مرتفع در بهشت از خيمه كه مخصوص افراد و قبايل باديهنشين است استفاده ننمايد و آبروى بهشت و بهشتيان و نعمتهاى الهى را در زندگى و حيات آخرت نبرد ؟
مسلّماً در زمان رسول خدا افرادى چون ابوسفيان وجود داشتند كه به شهرهاى مختلف و كشورهاى گوناگون مانند رُم و اراضى شام و غيره مسافرت مىكردند و از كيفيّت تركيب شهرها و تمدّن آن زمان به خوبى اطّلاع داشتند و بنابراين آيا بهتر نبود كه وحى بر چنين افراد متمدّن و دنيا ديدهاى نازل شود تا آنان با توجّه به شناخت ظرفيّتها در سراسر دنيا بتوانند بهتر و رساتر پيام وحى را به مخاطبان برسانند ؟
از طرف ديگر چگونه است كه پيام اسلام ، پيامى فراگير براى تمامى افراد در جميع اقطاع عالم از زمان بعثت پيامبر تا روز قيامت باشد ، امّا مخاطبين اين پيام فقط مشتى افراد باديهنشين و خيمهنشين با تفكّر و فرهنگ خاصّ باديهنشينان باشند ؟ اين تناقض را چگونه تفسير نمائيم ؟ و از ناحيه ديگر مگر قرآن و وحى براى يك عدّه افراد بىسواد و بىفرهنگ و بىتمدّن نازل شده است تا چنين تعبيرها از مفاهيم و آموزههاى وحيانى داشته باشد و ساير افراد متمدّن و انديشمند و با بصيرت و خبرويّت از آن محروم باشند و ساير ملل و تمدّنهاى پس از اين چه گناهى كردهاند كه در زمان نزول وحى حضور نداشته و از مواهب آن محروم مىباشند ؟
تكتك آيات الهى براى جميع افراد بشر تا روز قيامت است
درحاليكه طبق صريح آيات قرآن ، تك تك اين آيات براى جميع افراد بشر تا روز قيامت است . و براى تمامى افراد از عامّى و عالم و جاهل و عارف حجيّت و سنديّت دارد و اگر قرآن به زبان و فرهنگ همان منطقه نازل شده بود ديگر براى ساير افراد نمىتوانست حجيّت داشته باشد ، و بر اين اساس چه اشكالى