آن يار كزو خانه ما جاى پرى بود * سر تا قدمش چون پرى از عيب برى بود
اوقات خوش آن بود كه با دوست بسر رفت * باقى همه بىحاصلى و بىخبرى بود
خود را بكش اى بلبل ازين رشك كه گل را * با باد صبا وقت سحر جلوهگرى بود
هر گنج سعادت كه خدا داد به حافظ * از يمن دعاى شب و ورد سحرى بود [ 1 ]
و نيز دهها نمونه ازاشعار ناب اين عارف گرانسنگ كه حكايت از افاضه معانى و حقائق عالم قدس بر قلب و ضمير او مىكند ، اين مطلب جاى تأمّل و تدبّر دارد [ 2 ]
نتيجه وفود اولياى الهى در حريم عصمت و طهارت
. محصّل سخن اينكه : اولياى الهى به واسطه وفود در حريم عصمت و طهارت و عبور از مراحل مختلفه وجود و فناء در ذات الهى ، مشمول افاضه به حقيقت عبوديّت شده ، چه در ذات و چه در آثار و لوازم ذات ، از مبدأ حىّ قيّوم ارتزاق مىنمايند و افاضات صدورى اين دسته از اولياى الهى كه به صورت كردار و گفتار و نوشتار به منصّه بروز و ظهور مىرسند ، همان نزول حقائق علوى و رقائق عالم وحدت و تجرّد است كه خداى متعال به واسطه اين مَظهر صورت خارجى و عينى مىبخشد و او را به همان مرتبه از عصمت و طهارت و صفاء و نور كه در نزد خود
هامش
2 - در اين باره خوانندگان گرامى را به مطالعهء جلد دوّم « اسرار ملكوت » از اين قلم دعوت مىنمايم و در آنجا به طور نسبتاً مشروح در مقام و منزلت اولياى الهى و عرفاء بالله مطالبى آوردهام و تا حدودى از حقائق عالم علوى پرده برگرفتهام و مرتبهء واصلين به حريم قدس إله را در حدود فهم قاصر خود بيان كردهام .
[ 1 ] - همان مصدر ، ابياتى از غزل 248 .