در آيات شريفهء قرآن صراحتاً اين دسته از شعراء را مورد مذمّت قرار داده و ساحت مقدّس پيامبر خاتم و كتاب معجز نشانش را از آن تنزيه و تبرئه نموده است :
وَ ما عَلَّمْناهُ الشِّعْرَ وَ ما يَنْبَغى لَهُ إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ وَ قُرْآنٌ مُبين . [ 1 ]
« و ما او را به توهّمات و تخيّلات شاعرانه در نينداختيم و چنين چيزى هرگز سزاوار آن مقام و منزلت او نخواهد بود . اين قرآن چيزى جز توجّه به آموزههاى الهى و بيان كننده حقائق عالم تكوين و مبانى و قوانين عالم تشريع نمىباشد » .
از شاعران ياوهگو فقط گمراهان تبعيت مىكنند
و يا در آيهاى ديگر مىفرمايد :
وَ الشُّعَراءُ يَتَّبِعُهُمُ الْغاوُونَ ، أَ لَمْ تَرَ أَنَّهُمْ فى كُلِّ وادٍ يَهيمُونَ ، وَ أَنَّهُمْ يَقُولُونَ ما لا يَفْعَلُون . [ 2 ]
« و شاعران را گمراهان پيروى مىكنند ، آيا نمىبينى كه اينان سرگشته و گيج و گنگ به هر وادى و عرصهاى وارد مىشوند . و ايشان مطالبى را مىگويند كه خود عامل بدان نمىباشند ؟ »
در اين آيات خداوند متعال پيروان و متابعت كنندگان از شاعران را افراد منحرف و گمراه قلمداد فرموده است نه افراد صالح و درستكار . و اگر نه اين است كه افكار و عقايد و مقاصد و اهداف اين گروه از شاعران ، افكار و مطالب پوچ و تخيّلى و توأم با هواها و هوسهاى نفسانى و شيطانى مىباشد پس چه دليلى دارد كه فقط افراد كجانديش و ستمپيشه به راه و روش آنها مىروند و از افراد صالح و نزيه كسى متابعت ايشان نمىنمايد ؟
هامش
[ 1 ] - سوره يس ( 36 ) آيه 69 .
[ 2 ] - سوره الشّعرآء ( 26 ) آيات 224 الى 226 .