سراى آخرت رحلت نمود ديگر از درجهء اعتبار ساقط است . و آنچه كه براى ابد جاودان و حجّت باقى مىماند و با رحلت شخص او از اعتبار و دلالتش به اندازهء سر سوزنى كاسته نمىشود كلام امام معصوم عليهالسّلام است و بس ! و اين است همان فرق اساسى و مايز بين مكتب تشيّع و تسنّن . زيرا كلام معصوم است كه هميشه متّصف به عصمت و حقّيت است ، و اين نكته در ساير كلمات بزرگان - گرچه به هر مرتبه از مراتب علمى و تقوى رسيده باشند - وجود ندارد . زيرا كلام بزرگان متّكى بر فهم ظاهرى متّخذ از كتاب و ارتكازات ذهنيّه و متأثّر از شرائط خارجى و محيط است و بر اساس استنباط و اجتهاد استوار است ، امّا كلام امام معصوم عليهالسّلام متّكى بر مصدر وحى و تشريع است و متّخذ از اتّصال قلب و ضمير به عالم قدس و طهارت و اراده و مشيّت حضرت حقّ و لوح محفوظ است . لذا هيچگونه خلل و نقصانى در آن راه ندارد و اندراس و فرسودگى نمىپذيرد ، و انتهايش همچون ابتدايش از طراوت و حيات و پويائى و نور و ضياء برخوردار است . زمانه در او تأثير نمىگذارد و امكنه او را به دست پژمردگى و تحوّل و تغيير نمىسپارند . كلام امام عليهالسّلام عين آيات قرآن كريم است و به ابديّت دهر مؤبّد است ، و تا قرآن حجّت است كلام معصوم عليهالسّلام نيز حجّت است ؛ چنانچه در احاديث نبوى صلّى الله عليه و آله و سلّم بدان تصريح شده است .
خطر عظيمى كه بواسطهء التزام به اين اجماعات متوجّه فقه خواهد شد اين است كه : منزلت و مرتبهء آنان بدان حدّ برسد كه فقيه را در مواجهه و مقابلهء با نصوص مأثوره از رأى ائمّهء هداة صلوات الله عليهم اجمعين آنچنان در موضع انفعال و تأثّر قرار دهد كه دست از ادلّهء متقنه و حجج شرعيّه برداشته آنان را بكنارى نهد ، و آراء فقهاء را بر كلام و بيان معصوم عليهالسّلام ترجيح دهد و روايات معتبره را از درجهء اعتبار بكلّى ساقط گرداند .
اجماع (فارسى) — صفحة 158
مساهمون: السيد محمد محسن الطهراني
ص١٥٨