موجب پديد آمدن نوعى احتياط و ترديد و دلهره از تفحّص و تحقيق و تعميق در مسائل علمى و رسيدن به حاقّ واقع و انكشاف حقيقة الحال در ميان فضلاء و اهل علم گردد . بارها مرحوم آية الله بروجردى ( ره ) به شاگردان خود توصيه مىفرمود : بزرگوارى فقهاء نبايد باعث تعطيل و مسامحه در مطالعه و فحص اهل علم شود .
رعايت مقام و منزلت بزرگان دين با موازين علمى و مبانى مكتب تشيّع نبايد خلط شود
فضلاء بايد كاملًا متفطّن اين مسأله باشند : آن آفتى را كه فقهاء پس از زمان شيخ بدان دچار گشتند ( چنانچه مرحوم شهيد و سيّد ابن طاووس و علّامهء مجلسى و غيرهم رضوان الله عليهم بدان تصريح نمودند ) و آن تقليد از يك عالم دينى از روى اعتماد و وثوق به آراء او بدون تحقيق و استقلال فكرى و حرّيت در بحث و اجتهاد است خداى ناكرده دامنگير ما نشود . مقام علمى و منزلت تقوى و ورع شيخ طوسى رضوان الله عليه بجاى خود ، و رعايت موازين علمى و مبانى مكتب تشيّع و تمركز نظر و ادراك و انحصار اتّجاه بر كلام و رأى امام معصوم عليهالسّلام بجاى خود .
امروزه مشاهده مىشود در بعضى از محافل علمى انتقاد از نظر و رأى فقيهى با اين وجهه و حيثيّت در معرض اين آفت و خطر قرار مىگيرد ، و به برخى از آراء و أنظار فقهاء گرچه از اين دنياى فانى به عالم بقاء و حيات آخرت هجرت نمودهاند جنبه و حيثيّت ابدى و جاودان داده مىشود ؛ و گويا كلام و نظر آنان در مسائل فقهى همچون كلام امام معصوم عليهالسّلام متّصف به حيات ابدى و بقاء ما بقى الدّهر و الزّمان مىباشد ، و مخالفت با رأى و نظر آنان همچون مخالفت صريح با آيات كتاب و ذنب لا يغفر محسوب مىشود .
ابديّت و جاودانگى فقط اختصاص به كتاب الهى ( قرآن مجيد ) و بيانات و سيرهء معصومين اهل بيت عصمت و طهارت دارد و بس ! و هر فقيهى تا زمانى فتواى او معتبر و حجّت است كه در قيد حيات باشد ، و همين كه از اين عالم به