ائمّهء معصومين عليهمالسّلام با وجود ابتلاء به انواع بلايا ( از قتل و نهب و حبس و تضييقات ) از هر فرصتى جهت تبيين و تبليغ مبانى تشيّع اصليّه و فرعيّه استفاده نموده ، فرهنگ تشيّع را پس از دهها سال خمودى و نسيان در زمان صادقين عليهماالسّلام متبلور و آشكار نمودند .
و چنانچه ملاحظه مىشود با وجود اهتمام بر إخفاء و إمحاء آثار و معارف الهيّهء معصومين عليهم السّلام ، اكنون كتب شيعه مالامال از فيضان علوم بىكران الهى توسط ائمّه عليهم الصّلوة والسّلام مىباشد ، و به عنوان تنها مكتب زنده و جاويد تا ابد ، و پويا در تمامى عرصههاى حيات و تربيت بشرى مطرح است .
در كدام مكتب غير از مكتب اهل بيت عصمت عليهمالسّلام اين لئالى تابناك معرفت در مبانى توحيدى و معاد و كيفيت ربط و ارتباط انسان با پروردگار و ادراك حقيقت عالم كون و بروز و ظهور اسماء و صفات الهى و شناخت مقام عبوديّت و انقياد در مقابل ذات اقدس الهى و به حركت و فعليّت رساندن قوا و استعدادات بشرى و وصول به مرحله و مرتبهء معرفت تامّه و تجرّد مطلق و اتّصاف به جميع صفات و اسماى حسناى الهيّه و صَيرورَتُهُ عالَمًا عَقليًا مُضاهيًا لِلعالَم العَينى ، و بلوغ به مقام فناء و تخلّع به خلعت خليفة اللهى وجود دارد ؟
در كدام مرجع و مدرك عامّه مانند اين ادعيهء مأثوره از حضرات معصومين عليهمالسّلام ، كه در كتاب مولى أميرالمؤمنين عليهالسّلام « نهج البلاغه » ، و « صحيفهء سجّاديه » و آثار ديگر كه در كتب ادعيه ما چون « اقبال » سيّد ابن طاووس و « مصباح » شيخ و كفعمى و بسيارى ديگر از كتب بزرگان موجود است يافت مىشود ؟
عجبا كه با وجود طلوع خورشيد معرفت از اين مكتب و بطلان و ظلمت و جهالت از ساير مكاتب و ملل و نحل ، باز ما مىبينيم برخى از بىخردان و نويسندگان عارى از درايت و انصاف در مقام مقايسه و سنجش بين مكتب شيعه با ساير فرق ، هيچ امتيازى را براى امامت و زعامت دينى امامان قائل نشدند ! واقعاً
اجماع (فارسى) — صفحة 109
مساهمون: السيد محمد محسن الطهراني
ص١٠٩